Cassation appeal dismissed in co-ownership termination case where claim value fell below statutory 150,000 PLN threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by D. C. regarding the termination of co-ownership with H. G. The court found the appeal inadmissible because the specific interest claimed, limited to compensation for room usage, totaled only 124,268 PLN. This amount was below the statutory minimum of 150,000 PLN required for cassation in co-ownership disputes under Polish law. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible, and the participant's request for costs was denied due to procedural delays.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: A cassation appeal in co-ownership termination cases is inadmissible if the value of the specific interest claimed is lower than 150,000 PLN.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 458/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku D. C.przy uczestnictwie H. G.o zniesienie współwłasności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt VII Ca […], 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) oddala wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni D. C. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 marca 2018 r. oddalającego jej apelację wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 29 sierpnia 2017 r. znoszącego pomiędzy nią a H. G. wspówłasność nieruchomości lokalowych. Skarga kasacyjna została skierowana jedynie do tej części postanowienia Sądu drugiej instancji, w której została oddalona apelacja wnioskodawczyni w zakresie oddalenia żądania zasądzenia na jej rzecz od uczestniczki wynagrodzenia za posiadanie lokalu.
Jako wartość przedmiotu zaskarżenia wnioskodawczyni wskazała kwotę 124 268 złotych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. W kategorii spraw działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem kwestionuje skarżący (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, 26 lipca 2007 r., V CZ 66/07, 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 36/13).
Z reguły wartość ta nie przekracza - nawet gdy orzeczenie zakwestionowano w całości - wartości udziału skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo jest inaczej, na przykład wtedy, gdy uczestnik podważa zasadę podziału (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, 21 maja 2015 r., IV CZ 12/15).W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni jednoznacznie ograniczyła zakres zaskarżenia do rozliczenia wynagrodzenia za korzystanie z lokalu. Wskazała w skardze kasacyjnej jako wartość konkretnego interesu kwotę 124 268 złotych, która odpowiada wysokością zgłoszonemu dotychczas roszczeniu z tytułu korzystania z lokalu.
Wobec tego, iż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa kwota niż określona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Rozpoznając wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, że zgodnie z art. 3987 § 1 w zw. Z art. 13 § 2 k.p.c. uczestnik postępowania nieprocesowego może wnieść do sądu drugiej instancji odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie dwutygodniowym od doręczenia jej skargi.
Za złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną adwokatowi lub radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie jak za sporządzenie i wniesienie skargi. Nie stanowi jednak odpowiedzi na skargę tak nazwane pismo procesowe, wniesione po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia: 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003 nr 9, poz. 120, 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00, nie publ., czy 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01, nie publ.). W konsekwencji, nie wywołuje ono skutków w zakresie zawartego w nim wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, obejmujących sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 167 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).
Z tej przyczyny nie może być uwzględniony wniosek uczestniczki postępowania o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zawarty w piśmie określonym jako odpowiedź na skargę kasacyjną, które zostało wysłane listem poleconym w dniu 12 lipca 2018 r. po skutecznym doręczeniu skargi kasacyjnej uczestniczce w dniu 26 czerwca 2018 r., tzn. po upływie terminu do podjęcia tej czynności procesowej. jw