Legislator Case Law & Legislation
II CNP 7/16 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against correction order as it does not end the case substantively.

Case Number II CNP 7/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's extraordinary appeal challenging a final order correcting the spelling of the defendant's name. The applicant argued the correction violated constitutional rights, but the Court held that such orders are merely formal and do not conclude the case on its merits. Consequently, the appeal was inadmissible because it sought a precedent against a procedural ruling rather than a final judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for a precedent of unconstitutionality is inadmissible against final procedural orders, such as those correcting a judgment, as they do not end the case substantively.

Keywords

AI generated
extraordinary appeal precedent of unconstitutionality procedural order correction of judgment final decision merits of the case inadmissibility

Cited Legislation

AI generated
Art. 350 § 1 k.p.c.
art. 350 § 1 k.p.c., art.
Art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c.
350 § 1 k.p.c., art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., art.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
126 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art.
Art. 78 Konstytucji RP
1 Konstytucji RP, art. 78 Konstytucji RP oraz art.
Art. 176 ust. 1 Konstytucji RP
78 Konstytucji RP oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.Sąd Najwyższy wskazał, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Uzyskanie prejudykatu stwierdzającego niezgodność orzeczenia z prawem dotyczy, co do zasady, tylko orzeczeń wskazanych w art. 4241 § 1 k.p.c. i art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
4241 § 1 k.p.c.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postanowiono zgodnie z art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postanowiono zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. jw
art. 350 § 1 k.p.c
art. 350 § 1 k.p.c., art.
art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c
350 § 1 k.p.c., art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 2011 r. II BU 6/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2010 r. III CNP 32/10
oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2010 r. III CNP 32/10, nie publ.; por.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11, nie publ.; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2014 r., II CNP 64/13, nie publ.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2014 r., II CNP 64/13
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11, nie publ.; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2014 r., II CNP 64/13, nie publ.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r., II CNP 34/13
III CNP 32/10
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance as costs ruling is not a final judgment under new Civil Procedure Code.
V CNP 63/11
Supreme Court partially allowed insurer's appeal, striking lower court judgment for exceeding appeal scope and violating civil code limits.
II CNP 64/13
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to late filing and improper scope.
II CNP 34/13
Supreme Court dismissed claim for invalidity of final judgment due to lack of proven damage and procedural defects.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 7/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lipca 2016 r. skargi E. E. S. (dawniej T.)‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia ‎Sądu Apelacyjnego w (…) powództwa Gminy Miasto S. ‎przeciwko E. E. T. (obecnie S.)‎o zapłatę, odrzuca skargę; zasądza od E. E. S. (d. T.) na rzecz Gminy Miasta S. 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł kosztów zastępstwa prawne w postępowaniu skargowym przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

E. E. S. (dawniej T.) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 sierpnia 2015 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 czerwca 2015 r., którym sprostowano w nakazie zapłaty z dnia 29 stycznia 2014 r. oznaczenie imienia E. T. w ten sposób, że jako pierwsze imię pozwanej wpisano „E.", a jako drugie pozostawiono „E1.".Skarżąca wskazała, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z prawem, tj. art. 350 § 1 k.p.c., art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 78 Konstytucji RP oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.Sąd Najwyższy wskazał, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.

Jej celem jest uzyskanie prejudykatu, umożliwiającego dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną wskutek wydania prawomocnego orzeczenia, które narusza prawo (art. 4171 § 2 k.c.). Uzyskanie prejudykatu stwierdzającego niezgodność orzeczenia z prawem dotyczy, co do zasady, tylko orzeczeń wskazanych w art. 4241 § 1 k.p.c. i art. 5192 § 1 k.p.c., czyli orzeczeń sądu drugiej instancji kończących merytorycznie sprawę co do istoty. Od innych prawomocnych orzeczeń, w szczególności postanowień formalnych i wpadkowych, skarga nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 2011 r.

II BU 6/11, nie publ. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2010 r. III CNP 32/10, nie publ.; por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11, nie publ.; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2014 r., II CNP 64/13, nie publ. i z 9 października 2013 r., II CNP 34/13, nie publ.). Dotyczy to także postanowień w przedmiocie sprostowania orzeczenia. Postanowienia te nie kończą sprawy w sposób merytoryczny i nie spełniają wymagania z art. 4241 § 1 k.p.c.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postanowiono zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. jw