Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I UK 56/05 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists since lower court already issued a joint expert opinion.

Case Number I UK 56/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the insured against the appellate court's decision denying disability pension. The appellant argued that a joint expert opinion was legally required based on a pending Supreme Court ruling, but the court noted that the lower instance had already admitted a third psychiatrist's report to resolve conflicting opinions. Consequently, the Supreme Court determined that the specific legal circumstances necessitating a joint opinion under Article 393 of the Code of Civil Procedure were absent, leading to the dismissal of the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c.; Art. 393 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 233 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the lower court has already evaluated conflicting expert opinions by admitting additional evidence, thereby rendering the alleged need for a joint expert opinion unnecessary.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility joint expert opinion requirement disability pension assessment conflicting expert opinions Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 § 1 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c., co też Sąd drugiej instancji uczynił.
Art. 393 § 1 k.p.c.
w art. 393 § 1 k.p.c., zwłaszcza wskazane przez skarżącego.
Art. 393 § 2 k.p.c.
przesłanek określonych w art. 393 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy uznał za uzasadnioną
Art. 393 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 393 § 1 k.p.c.
w art. 393 § 1 k.p.c., zwłaszcza wskazane przez skarżącego.
art. 233 § 1 k.p.c
art. 233 § 1 k.p.c., co też Sąd drugiej instancji uczynił.
art. 393 § 1 k.p.c
w art. 393 § 1 k.p.c., zwłaszcza wskazane przez skarżącego.
art. 393 § 2 k.p.c
przesłanek określonych w art. 393 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy uznał za uzasadnioną
art. 3937 § 1 k.p.c
przepisów w związku z art. 3937 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II URN 12/94
Supreme Court quashes disability pension denial due to failure to obtain joint expert medical opinion on miner's health.
II UKN 11/97
Supreme Court dismisses disability pension appeal, ruling joint expert opinion suffices even without explicit 'joint' label.
II UKN 156/97
II UKN 399/99
Wyrok z dnia 10 lutego 2000 r.
I UK 149/04
z dnia 25 stycznia 2005 r., I UK 149/04) biegli lekarze kilku specjalności stwierdzili u

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 56/05

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski

w sprawie z odwołania J. M.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w [...]

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 czerwca 2005 r.,

kasacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]

z dnia 26 listopada 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2004 r., III AUa …/03, Sąd Apelacyjny w [...]

zmienił wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia 30 grudnia 2002 r., IX U …/02, i

oddalił odwołanie J. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w

[...] z dnia 29 lipca 2002 r., odmawiającej wnioskodawcy prawa do renty z tytułu

niezdolności do pracy.

Wyrok ten kasacją zaskarżył wnioskodawca, który jako okoliczności

uzasadniające rozpoznanie kasacji wskazał występowanie w sprawie istotnego

zagadnienia prawnego polegającego "na konieczności wydania łącznej opinii

biegłych, zgodnie z wyrokiem SN z 25.01.2005 r., sygn. UK 149/04".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrok Sądu Najwyższego, na który powołuje się wnioskodawca nie został

jeszcze opublikowany, a jest znany tylko z relacji prasowych. W sprawie tej (wyrok

z dnia 25 stycznia 2005 r., I UK 149/04) biegli lekarze kilku specjalności stwierdzili u

ubezpieczonego

różne

schorzenia,

które

samodzielnie

nie

powodowały

niezdolności do pracy. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Najwyższy odwołał się do

utrwalonego orzecznictwa, według którego ocena inwalidztwa (niezdolności do

pracy) osoby, u której stwierdzono różnorodne schorzenia wymaga łącznej opinii

biegłych lekarzy sądowych, która powinna też uwzględniać wpływ tych schorzeń na

zdolność do dotychczasowego zatrudnienia (wyrok z dnia 7 kwietnia 1994 r., II

URN 12/94, OSNAPiUS 1994 nr 4, poz. 71; wyrok z dnia 5 marca 1997 r., II UKN

11/97, OSNAPiUS 1997 nr 22, poz. 444; wyrok z dnia 10 czerwca 1997 r., II UKN

156/97, OSNAPiUS 1998 nr 9, poz. 276-notka; uzasadnienie wyroku z dnia 10

lutego 2000 r., II UKN 399/99, OSNAPiUS 2001 nr 15, poz. 497). W rozpoznawanej

sprawie taki stan rzeczy nie miał miejsca. Sąd drugiej instancji, wobec rozbieżności

w opiniach dwóch biegłych psychiatrów, dopuścił dowód z opinii trzeciego biegłego

psychiatry, a następnie oceniając te wszystkie dowody, przychylił do wniosków

dwóch z tych opinii. W takiej sytuacji nie było potrzeby dopuszczenia dowodu z

opinii łącznej, a jedynie należało dokonać oceny materiału dowodowego zgodnie z

art. 233 § 1 k.p.c., co też Sąd drugiej instancji uczynił.

Sąd Najwyższy ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione

w art. 393 § 1 k.p.c., zwłaszcza wskazane przez skarżącego. Po rozważeniu

przesłanek określonych w art. 393 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy uznał za uzasadnioną

odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania, o czym orzekł na podstawie tych

przepisów w związku z art. 3937 § 1 k.p.c.