Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific Civil Procedure Code articles and justify review necessity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the insured's cassation appeal against a social insurance office's refusal of a disability pension. The appellant argued violations of substantive law and procedural rules but failed to cite specific articles or justify the need for Supreme Court review. The court held that under the Civil Procedure Code, such omissions render the appeal inadmissible and subject to dismissal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3933 § 1 k.p.c.; Art. 3938 § 1 k.p.c.: Failure to cite specific legal grounds and justify the necessity of Supreme Court review renders the cassation appeal inadmissible and subject to dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 238/04
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Roman Kuczyński
w sprawie z odwołania P..
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r.,
kasacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł.
z dnia 6 maja 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,
odrzuca kasację.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 maja 2004 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Łodzi oddalił apelacje od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy
w P. z dnia 23 stycznia 2003 r. oddalającego odwołanie ubezpieczonego od decyzji
przez Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 11 marca 2002 r.,
odmawiającej przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w związku ze służbą
wojskową.
Kasacja ubezpieczonego zarzuca powyższemu wyrokowi naruszenie prawa
materialnego - art. 35 ust. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o
zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (jednolity tekst
Dz.U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68 ze zm.) i naruszenie przepisów postępowania – nie
wskazując konkretnego przepisu kodeksu postępowania cywilnego.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Kasacja okazała się niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na gruncie
stosowania przepisu art. 3933
k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30
czerwca 2000 r., utrwalone zostało stanowisko Sądu Najwyższego, iż niewskazanie
podstawy kasacji oraz jej uzasadnienia uniemożliwia badanie zasadności skargi, a
więc rozpoznanie sprawy, co uprawnia do odrzucenia kasacji na podstawie art.
3938 § 1 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1996 r., II UKN
24/96, OSNAPiUS z 1997 r. nr 13, poz. 242, z dnia 20 listopada 1996 r., I PKN
22/96, OSNAPiUS z 1997 r. nr 5, poz. 74 i szereg późniejszych).
Od dnia 1 lipca 2000 r. przepis art. 3933 k.p.c., w brzmieniu nadanym
ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania
cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji
(Dz. U. Nr 48, poz. 554) został poszerzony o dodatkowe wymaganie, a mianowicie
przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Wymaganie to
stanowi konsekwencję wprowadzenia przez wyżej powołaną ustawę tzw.
przedsądu uregulowanego nowym brzmieniem art. 393 k.p.c., który stanowi, że Sąd
Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie
występuje istotne zagadnienie prawne lub nie istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości prawne lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie; Sąd Najwyższy może również odmówić przyjęcia kasacji, jeżeli
jest ona oczywiście bezzasadna. Ograniczeń tych nie stosuje się, jeżeli zaskarżone
orzeczenie
oczywiście
narusza
prawo,
albo
gdy
zachodzi
nieważność
postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.). Jeżeli zatem przepis art. 393 3 § 1 pkt 3 wymaga
przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, zaś pkt 2
wymaga przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, to obydwa te
wymagania należy traktować
równorzędnie i orzecznictwo Sądu Najwyższego
zapadłe na tle stosowania przepisu art. 3933 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 lipca 2000 r. zachowuje pełną aktualność. W przedmiotowej sprawie
zaskarżone orzeczenie zapadło po dniu 1 lipca 2000 r., a zatem kasacja od tego
orzeczenia winna wskazywać nie tylko przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienie, ale także przedstawiać okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie.
Tymczasem kasacja temu wymaganiu w niniejszej sprawie nie czyni zadość,
bowiem w ogóle się w tej kwestii nie wypowiada (tj. odnośnie postanowień art. 393 3
§ 1 pkt 3 k.p.c.).
Sąd Najwyższy doszedł zatem do przekonania, że kasacja jest dotknięta
brakiem nieusuwalnym, a tym samym niedopuszczalna, i w oparciu o art. 3937 § 2
k.p.c. postanowił jak w sentencji.