Legislator Case Law & Legislation
I PSK 5/21 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error and failure to meet admissibility criteria under Code of Civil Procedure.

Case Number I PSK 5/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal against a labor dispute judgment, ordering the appellant to pay the respondent's legal costs. The appellant argued for a review based on alleged procedural and material law violations, but the court found the appeal lacked the required argumentation for admissibility. The court determined that the appellant failed to demonstrate an obvious prima facie violation of law or a significant legal issue warranting Supreme Court review, as the appeal merely contested factual findings already clarified by the lower court.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, reveals procedural invalidity, or constitutes an obvious violation of law; mere disagreement with factual findings or lack of convincing argumentation regarding the necessity of Supreme Court review does not satisfy these statutory requirements.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious violation of law significant legal issue labor dispute proceedings Code of Civil Procedure prima facie error legal interpretation uniformity

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c.
52 § 1 pkt 1 k.p.), co zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 98 w związku z art. 108 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do art. 98 w związku z art. 108 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.
art. 328 k.p.c
art. 386 § 1 k.p
w związku z art. 386 § 1 k.p.c i art.
art. 8 k.p
386 § 1 k.p.c i art. 8 k.p., a także naruszenie prawa materialnego, tj.
art. 52 § 1 pkt 1 k.p
art. 52 § 1 pkt 1 k.p., art.
art. 52 § 2 k.p
w związku z art. 52 § 2 k.p.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przywołując przesłankę oczywistej zasadności skargi i wskazując, że „błędna wykładnia przytoczonych wyżej [tj.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CZ 178/99
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz.
V CSK 70/05
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate legal interpretation requirements under Civil Procedure Code.
II CSK 65/06
Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to link arguments to statutory grounds for preliminary review under Civil Procedure Code.
II UK 317/07
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107; z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109; z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20 poz.
I UK 339/07
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107; z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109; z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20 poz.
I PKN 15/01
Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of obvious legal error under Polish Labor Code.
I PKN 157/01
Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error in labor dispute regarding reinstatement.
I PKN 341/01
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
I UK 218/07
100; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616).
IV CZ 100/03
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274).Takiego wywodu w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania brak.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I PSK 5/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło w sprawie z powództwa K. S.‎przeciwko Polskiemu Stowarzyszeniu (…) w W.‎o przywrócenie do pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 stycznia 2021 r.,‎skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy ‎i Ubezpieczeń Społecznych w K.‎z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt VII Pa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Pozwany: Polskie Towarzystwo (…) w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 lipca 2019 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 15 października 2018 r. przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki K. S. kwotę 10.737,90 zł tytułem odszkodowania za naruszające przepisy rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia i oddalającego apelację w pozostałym zakresie i rozstrzygającego o kosztach postępowania.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynika sprawy, tj. art. 328 k.p.c. w związku z art. 386 § 1 k.p.c i art. 8 k.p., a także naruszenie prawa materialnego, tj. art. 52 § 1 pkt 1 k.p., art. 8 k.p. w związku z art. 52 § 1 pkt 1 k.p. i art. 8 k.p. w związku z art. 52 § 2 k.p.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przywołując przesłankę oczywistej zasadności skargi i wskazując, że „błędna wykładnia przytoczonych wyżej [tj. w podstawach skargi] przepisów jest widoczna bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy tego konkretnego przypadku”.Powódka w podpowiedzi na skargę kasacyjna wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postepowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.W tym kontekście wypada podkreślić, że podstawowym celem instytucji przedsądu jest ustalenie, czy w skardze kasacyjnej podniesiono okoliczności, których rozważenie przez Sąd Najwyższy będzie wkładem w rozwój prawa i zapewnienie jednolitości jego sądowej wykładni.

Tylko wtedy wykazany zostaje publicznoprawny charakter skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147 oraz z dnia 9 listopada 2005 r., V CSK 70/05). Wymaganie dotyczące przedstawienia okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ma umożliwić stronie wnoszącej skargę kasacyjną przekonanie Sądu Najwyższego o istnieniu przesłanek, na których opiera się wstępne badanie skargi pod kątem przyjęcia jej (dopuszczenia jej) do rozpoznania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2006 r., II CSK 65/06).

Dla spełnienia obowiązku określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest przedstawienie argumentacji przekonującej o potrzebie przyjęcia skargi do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.Odnosząc się do przesłanki wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., należy zauważyć, że wynika ona zwykle z oczywistego, widocznego prima facie naruszenia przepisów prawa polegającego na sprzeczności wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji. Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c., lecz o naruszenie kwalifikowane (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107; z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109; z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20 poz. 494; z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 437; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004 nr 6, poz. 100; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616).

Jeżeli więc przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania miałaby być okoliczność, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3984 § 1 w związku z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), skarżący powinien w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta "oczywistość" i przedstawić argumenty na poparcie tego twierdzenia, koncentrując się na wykazaniu kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274).Takiego wywodu w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania brak.

W istocie rzeczy uzasadnienie wniosku stanowi jedynie polemikę z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów dokonaną przez Sąd drugiej instancji (który w uzasadnieniu wyraźnie i trafnie wyjaśnił powody, dla których odmiennie niż Sąd pierwszej instancji ocenił materiał dowodowy w zakresie rozwiązania z powódką umowy o pracę w kontekście art. 52 § 1 pkt 1 k.p.), co zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. uchyla się spod kontroli kasacyjnej.Trzeba także dostrzec, że skarżący w sposób niedopuszczalny utożsamia podstawy skargi kasacyjnej (naruszenie określonych przepisów) z okolicznościami uzasadniającymi przyjęcie jej do rozpoznania.Skarżący nie zdołał zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jego skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 § 2 k.p.c. należało postanowić jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do art. 98 w związku z art. 108 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.