Legislator Case Law & Legislation
I PK 79/17 AI generated

Supreme Court dismisses teacher's appeal for reinstatement, citing lack of obvious merit under procedural law.

Case Number I PK 79/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the teacher's cassation appeal against a lower court ruling that rejected his claim for reinstatement to work. The teacher argued that the employer's proposal for full-time employment proved the absence of organizational changes required to apply Article 20 of the Teachers' Charter. The court found the appeal lacked obvious merit because the applicant failed to provide specific arguments demonstrating why the lower court's factual findings regarding organizational changes were legally erroneous.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal merely because the applicant claims it is obviously justified, as this requires specific arguments proving the lower court's decision was legally flawed.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious merit requirement Teachers Charter Article 20 organizational changes reinstatement to work procedural law Poland factual findings review

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. aw
Art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela
Podana powodowi przyczyna wypowiedzenia stosunku pracy spełnia wymogi, jakie wynikają z art. 20 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Nie można jednak uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I PK 79/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa D. P.‎przeciwko Zespołowi Szkół […] w B.‎o przywrócenie do pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 lutego 2018 r.,‎skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K.‎z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt V Pa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 listopada 2016 r., sygn. akt V Pa […], Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. – w sprawie z powództwa D. P. przeciwko Zespołowi Szkół […] w B. – oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z 30 marca 2016 r., sygn. akt IV P […], oddalającego powództwo D. P. o przywrócenie do pracy u strony pozwanej.Powyższy wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano, że „skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż strona pozwana proponując w toku procesu zatrudnienie powoda na pełen etat dała dowód na brak zaistnienia przesłanek uprawniających do stosowania art. 20 ustawy – Karta Nauczyciela w przedmiotowej sprawie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony w ten sposób, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Nie można jednak uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) – jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, LEX nr 198531, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035, z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205, z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08).

Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274, z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, LEX nr 453107, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).

W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, LEX nr 1380967).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych wymogów; nie wykazuje, aby w sprawie występował stan „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Autorka rozpatrywanej skargi uzasadnienie wniosku buduje na założeniu, że skoro powodowi w toku procesu dyrektor pozwanej zaproponował pracę na pełen etat to nie mogło być mowy o zmianach organizacyjnych w pozwanej szkole uprawniających do zastosowania wobec powoda art. 20 Karty Nauczyciela.

Założenie to, stawiane sprzecznie z podstawą faktyczną zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji, ignoruje cały zespół ustaleń faktycznych stanowiących punkt odniesienia do zastosowania w sprawie przepisów prawa materialnego przedstawionych przez Sąd Okręgowy w K. w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W sprawie ustalono, że na dzień złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu stosunku pracy powodowi, zgodnie z arkuszem organizacyjnym na rok szkolny 2015/2016, zatwierdzonym przez Radę Gminy M. w dniu 20 maja 2015 r., zmniejszona została w Zespole Szkół w B. liczba godzin wychowania fizycznego o 4.

Pozwany zaproponował powodowi możliwość dalszego zatrudniania od 1 września 2015 r. w wymiarze 8/18 etatu w Szkole Podstawowej i 1/18 etatu w Gimnazjum, prosząc o złożenie w terminie do dnia 28 maja 2015 r. oświadczenia o wyrażeniu zgody na ograniczenie zatrudnienia z jednoczesnym proporcjonalnym zmniejszeniem wynagrodzenia, co skutkowałoby cofnięciem wypowiedzenia stosunku pracy i obniżenia wymiaru czasu pracy do 9/18 etatu. Powód nie wyraził zgody na zatrudnienie w rozmiarze 9/18 etatu. Nie zgodził się także na wyrażoną przez pozwanego w toku procesu propozycję ugodowego załatwienia sprawy i zatrudnienia ostatecznie powoda na pełny etat, ale tylko na czas trwania roku szkolnego 2015/2016.Według Sądu drugiej instancji pozwany pracodawca wykazał, że na dzień złożenia powodowi oświadczenia o wypowiedzeniu stosunku pracy, faktycznie doszło do zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby godzin wychowania fizycznego z 32 do 28.

Wskazana powodowi przyczyna wypowiedzenia stosunku pracy była rzeczywista i konkretna. Kryteria, którymi kierował się pozwany pracodawca przy wyborze powoda do rozwiązania stosunku pracy były prawidłowo i obiektywnie zastosowane. Podana powodowi przyczyna wypowiedzenia stosunku pracy spełnia wymogi, jakie wynikają z art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela oraz odpowiada kryterium prawdziwości i konkretności.Autorka skargi nie przedstawia przekonującej argumentacji polemicznej, którą wykazałaby walor oczywistej zasadności jej skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. aw