Legislator Case Law & Legislation
I NSP 68/22 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for delay filed personally without counsel as inadmissible under procedural law.

Case Number I NSP 68/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed J.J.'s appeal regarding procedural delay, ruling it inadmissible because it was filed personally rather than by a professional lawyer. The court held that the Act on Delay in Proceedings requires such appeals to be lodged by counsel to ensure legal quality, and personal filings cannot be retroactively validated by later appointment of a lawyer. Consequently, the appeal was rejected under the relevant provisions of the Code of Civil Procedure and the Act on Delay.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania wniesiona osobiście przez stronę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż przepisy ustawy nie przewidują odrębnej skargi na przewlekłość samej skargi, a przymus adwokacko-radcowski wymaga, aby środki zaskarżenia kierowane do Sądu Najwyższego odpowiadały ustawowym wymaganiom i prezentowały poziom merytoryczny oczekiwany od profesjonalisty.

Keywords

AI generated
procedural delay appeal inadmissible personal filing mandatory legal counsel Supreme Court procedure professional representation requirement

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75)
art. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania
art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania
Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie wskazuje, że przez tok postępowania w sprawie w znaczeniu przyjętym w art. 2 ust.
art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania
art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości w sprawie (por.
art. 3986 § 3 k.p.c.
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie I S (…) z uwagi na jej niedopuszczalność podlegała odrzuceniu.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw.
art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania
z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.Na odrzucenie skargi nie mają wpływu zgłoszone w niej wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
art. 871 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie I S (…) z uwagi na jej niedopuszczalność podlegała odrzuceniu.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
KSP 11/11
Supreme Court dismisses complaint on delay in proceedings for delay of delay proceedings as closed list excludes it.
I NSP 39/18
Supreme Court dismisses delay complaint filed after appellate proceedings have already concluded and become final. The court ruled the complaint lacks subject matter. The court held that delay complaints are disciplinary tools for ongoing proceedings. Since the underlying case ended, the complaint was without object. The court emphasized the closed list of proceedings for such complaints. The ruling clarifies that final judgments preclude delay claims.
I NSP 176/19
Supreme Court dismisses complaint on delay as procedural complaint cannot be filed against itself.
I NSP 170/19
Supreme Court dismisses appeal for delay as procedural delay claim cannot be filed after a prior delay complaint was lodged.
I NSP 164/19
Supreme Court dismisses appeal for delay due to lack of lawyer and improper subject matter.
III CZ 48/15
Supreme Court dismisses appeal for failure to use mandatory lawyer representation for legal challenge. The court rejects the appeal because the plaintiff personally filed a legal challenge without a lawyer, violating mandatory representation rules. Consequently, the lower court's decision to dismiss the appeal is upheld. The court also denies legal aid costs due to the appeal's brevity and lack of specific grounds. This case establishes that personal filing of a legal challenge without a lawyer is procedurally invalid. The court emphasizes the strict formal requirements for such extraordinary remedies. Legal aid costs are not granted when the appeal lacks concrete arguments. The decision reinforces the necessity of professional legal representation in specific civil proceedings. The ruling clarifies the procedural consequences of bypassing mandatory representation rules. The court's reasoning relies on established statutory provisions regarding legal representation. The outcome confirms that procedural defects lead to the dismissal of the appeal.
II CZ 84/13
Appeal dismissed; court upheld expert valuation using comparable sales method per Property Law.
II CZ 2/08
Supreme Court dismisses appeal for lack of mandatory legal representation in cassation proceedings.
IV CZ 99/17
Supreme Court dismisses appeal and denies legal aid costs due to failure to comply with mandatory lawyer representation rules.
II CZ 18/1
postanowienia Sądu Najwyższego: z 21 października 2015 r., III CZ 48/15; z 31 stycznia 2014 r., II CZ 84/13; z 11 marca 2008 r., II CZ 2/08; z 17 stycznia 2018 r., IV CZ 99/17; z 26 kwietnia 2019 r., II CZ 18/1; z 30 czerwca 2020 r., III CZ 1/20).
III CZ 1/20
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with legal representation rules and lack of final judgment.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NSP 68/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Demendecki‎SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi J. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. akt I S (…),‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw‎Publicznych w dniu 23 marca 2022 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Skargą na przewlekłość postępowania datowaną na dzień 6 grudnia 2021 r. J.J. wniósł osobiście do Sądu Najwyższego o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie sygn. akt I S (…)przed Sądem Apelacyjnym w (…) i zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł, a nadto zwolnienie skarżącego od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu z uwagi na brak u skarżącego majątku na ich pokrycie i właściwego reprezentowania jego interesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga J. J. podlegała odrzuceniu.Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (art. 1).Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie.

Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie wskazuje, że przez tok postępowania w sprawie w znaczeniu przyjętym w art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy, należy rozumieć postępowanie co do istoty sprawy. Przepisy ustawy o skardze na przewlekłość nie przewidują odrębnej skargi na przewlekłość, która sama dotyczy skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; z dnia 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; z dnia 19 listopada 2019 r., I NSP 176/19; z dnia 11 grudnia 2019 r., I NSP 170/19; z dnia 26 listopada 2019 r., I NSP 164/19).

Z tego też względu, skarga J. J. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie I S (…) z uwagi na jej niedopuszczalność podlegała odrzuceniu.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.Na odrzucenie skargi nie mają wpływu zgłoszone w niej wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wskazać należy, że skarga na przewlekłość postępowania sporządzona została i wniesiona osobiście przez J.

J. i jako taka wywołała skutki procesowe, w szczególności ten, że podlegała odrzuceniu albowiem nie została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika. Nawet gdyby następczo zwolniono skarżącego od kosztów i ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, to uzupełnienie lub „poparcie” przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego wniesionej osobiście przez stronę skargi, nie spełnia wymagań zachowania przymusu, o których mowa w art. 871 k.p.c. Na tych samych zasadach odrzuceniu podlegają zażalenia skierowane do Sądu Najwyższego, skargi kasacyjne, skargi o wznowienie postępowania czy też skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 21 października 2015 r., III CZ 48/15; z 31 stycznia 2014 r., II CZ 84/13; z 11 marca 2008 r., II CZ 2/08; z 17 stycznia 2018 r., IV CZ 99/17; z 26 kwietnia 2019 r., II CZ 18/1; z 30 czerwca 2020 r., III CZ 1/20).

Celem przymusu adwokacko-radcowskiego jest zapewnienie, aby środki zaskarżenia kierowane do Sądu Najwyższego odpowiadały ustawowym wymaganiom i prezentowały poziom merytoryczny, jakiego można oczekiwać od osoby uprawnionej do świadczenia profesjonalnej pomocy prawnej. Cel ten nie może zostać zrealizowany, jeżeli adwokat lub radca prawny jedynie „popiera” środek zaskarżenia wniesiony bezpośrednio przez stronę lub też jedynie sygnuje własnym podpisem środek zaskarżenia sporządzony przez stronę osobiście. Biorąc pod uwagę powyższe, skarżący chcąc wnieść do Sądu Najwyższego skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania powinien najpierw zwrócić się o to do profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, który wykona za niego tę czynność, a jeżeli nie posiada środków na pokrycie kosztów profesjonalnej obsługi prawnej, winien złożyć do Sądu przed którym toczy się postępowanie wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bez wnoszenia skargi o stwierdzenie przewlekłości, którą, w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu, tenże wniesienie ją w imieniu skarżącego.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie przytoczonych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.