Legislator Case Law & Legislation
I NSP 545/25 AI generated

Supreme Court dismisses jurisdiction over delay complaint, ruling the Court of Appeal is the proper authority.

Case Number I NSP 545/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared itself incompetent to hear the plaintiff's complaint regarding procedural delay and transferred the case to the Court of Appeal in Warsaw. The plaintiff argued that the proceedings were excessively prolonged, hindering the resolution of a credit contract dispute, while the defendant contended that the delay was justified by the complexity of the case. The court ruled that statutory provisions strictly assign jurisdiction over delay complaints involving both lower and appellate courts to the appellate court itself.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4 ust. 1b u.s.p.p.; Art. 4 ust. 2 u.s.p.p.: Jurisdiction over delay complaints involving proceedings before the Court of Appeal and the Supreme Court belongs exclusively to the Court of Appeal.

Keywords

AI generated
procedural delay jurisdictional competence Court of Appeal Supreme Court procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 4 ust. 1b u.s.p.p.
Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.Zgodnie z art. 4 ust.
Art. 4 ust. 2 u.s.p.p.
Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.Zgodnie z art. 4 ust.
Art. 200 § 2 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art.
Art. 8 ust. 2 u.s.p.p.
397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. Elżbieta Karska Tomasz Przesławski Grzegorz Żmij MR
art. 200 § 2 k.p.c
art. 391 § 1 k.p.c
z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSP 545/25 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Elżbieta Karska‎SSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi A. K.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. I Aca 29/24 oraz Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn. XXVIII C 5306/21przy udziale Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawiepo rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej ‎i Spraw Publicznych w dniu 20 stycznia 2026 r.: stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w W. Elżbieta Karska Tomasz Przesławski Grzegorz Żmij

UZASADNIENIE

A. K. (dalej: „skarżący”), działając przez pełnomocnika profesjonalnego, pismem datowanym na 25 listopada 2025 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, sygn. I ACa 29/24, wnosząc o: 1.stwierdzenie, iż w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I ACa 29/24 z powództwa A. K. przeciwko Bankowi S.A. z siedzibą w W. nastąpiła przewlekłość postępowania;2.zalecenie podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty niezwłocznego rozstrzygnięcia sprawy;3.przyznanie skarżącemu od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwoty 20 000 zł;4.zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wywołanego niniejszą skargą.W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedłużające się postępowanie uniemożliwia kredytobiorcy uzyskanie prawomocnego rozstrzygnięcia, które jest niezbędne dla ukształtowania jego sytuacji prawnej – w szczególności w zakresie możliwości dochodzenia zwrotu nienależnie spełnionych świadczeń.

Z uwagi na charakter sprawy zważyć należy, iż postępowanie trwa znacznie dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia danych okoliczności faktycznych i prawnych, a które są istotne dla jej rozstrzygnięcia. Okoliczności faktyczne sprawy zostały bowiem w przeważającej mierze ustalone w postępowaniu przed sądem I instancji, zaś spór koncentruje się przede wszystkim na ocenie prawnej postanowień umownych. Nie sposób przyjąć, aby wniesienie przez bank apelacji zawierającej szereg zarzutów procesowych i materialnoprawnych samo w sobie usprawiedliwiało wielomiesięczną (a tym bardziej wieloletnią) zwłokę w jej rozpoznaniu.

Podniesione przez stronę pozwaną zarzuty – choć liczne – opierają się w przeważającej mierze na argumentacji, która była już przedmiotem oceny sądów powszechnych w setkach podobnych spraw dotyczących umów kredytów waloryzowanych do CHF. Zawarte w apelacji twierdzenia nie wnoszą nowych, nietypowych lub szczególnie złożonych zagadnień prawnych, które wymagałyby pogłębionej analizy bądź wykraczały poza ukształtowaną już linię orzeczniczą. Skarżący podniósł także, że odpis apelacji pełnomocnika pozwanego z 11 października 2022 roku został doręczony pełnomocnikowi powoda dopiero 25 lipca 2025 roku, a więc z niemal trzyletnim opóźnieniem.Pismem z 23 grudnia 2025 r.

Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r., I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25; z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25, z 18 września 2025 r., I NSP 289/25).Sąd Najwyższy po przeprowadzeniu dokładnej analizy treści skargi doszedł do wniosku, że skarżący kwestionuje całość trwania postępowania tak przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie jaki i przed Sądem Okręgowym w Warszawie.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. Elżbieta Karska Tomasz Przesławski Grzegorz Żmij MR