Supreme Court remands delay complaint to Appeal Court as sole competent authority under specific statute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court remanded the complaint regarding procedural delay to the Appeal Court in Łódź for full consideration. The applicant alleged excessive delays in both the District and Appeal Courts stemming from a single underlying case. The Court ruled that while the Supreme Court has jurisdiction over delay complaints, the specific statutory provision assigns exclusive competence to the Appeal Court when the delay involves proceedings before both the District and Appeal courts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość; Art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość: When a delay complaint concerns proceedings before both the District Court and the Appeal Court, the Appeal Court is the sole competent authority to adjudicate the complaint in its entirety.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 6/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie T. L. oskarżonego o czyn z art. 258 § 2 k.k., z art. 160 § 1 k.k. i art. 171 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. w związku z art. 65 k.k. i inne, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 kwietnia 2025 r., na skutek skargi T. L. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. II AKa 332/24 i Sądem Okręgowym w Łodzi w sprawie o sygn. IV K 162/03, na podstawie art. 4 ust. 1b w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w związku z art. 35 § 1 k.p.k. przekazuje skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi.
UZASADNIENIE
Pismem z 16 listopada 2024 r. T. L. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed „Sądem Okręgowym oraz Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II AKa 207/20, w której zapadł wyrok w dniu 29.11.2021 roku, a który został uchylony przez Sąd Najwyższy do Sądu Apelacyjnego II Wydział Karny – do ponownego rozpatrzenia”. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego z 27 listopada 2024 r., zobowiązujące do sprecyzowania żądania skargi, skarżący wyjaśnił, że „wniesiona skarga dotyczy sprawy II AKa 207/20 (obecnie II AKa 332/24) (…) sygnatury II AKa 207/20 i II AKa 332/24, pozostają w ścisłym związku z postępowaniami przed Sądem Okręgowym w Łodzi IV Wydział Karny i Sądu Apelacyjnego II Wydział Karny i wywodzą się z jednej sprawy IV K 162/03”. Skarżący podkreślił, że sprawa „znalazła się cztery razy w sądzie I instancji i pięć razy w sądzie II instancji”. Brak rozpoznania sprawy jest „wynikiem tylko i wyłącznie popełnianych błędów sądu I i II instancji” (pisownia oryginalna).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”.
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24). Skarga koncentruje się na opisie postępowania przed sądem I i II instancji. Już w petitum skargi skarżący wyraźnie domaga się stwierdzenia, że nastąpiło naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed „Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Łodzi”.
Również w uzasadnieniu skargi oraz w piśmie z 12 grudnia 2024 r. skarżący kwestionuje sprawność postępowania od chwili jego wszczęcia oraz przytacza okoliczności dotyczące zarówno postępowania przed sądem I instancji, jak i przed sądem II instancji. Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. II AKa 332/24, jak i przed Sądem Okręgowym w Łodzi o sygn. akt IV K 162/03 właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Łodzi.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1b w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w związku z art. 35 § 1 k.p.k. orzekł, jak w sentencji.[SOP][r.g.]