Legislator Case Law & Legislation
I NSP 403/25 AI generated

Supreme Court dismisses complaint for delay due to missing specific allegations of procedural delay.

Case Number I NSP 403/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint regarding excessive delay in the appellate proceedings. The applicant alleged procedural irregularities and requested compensation but failed to explicitly state the specific actions or omissions causing the delay. The court ruled that without precise details on the alleged delay, the complaint cannot be substantively evaluated and must be rejected under the relevant statute.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 2 pkt 1, 2 ustawy o skardze na przewlekłość; Art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość: A complaint for delay is inadmissible if it fails to explicitly request a finding of delay and specify the precise court actions or omissions causing the delay.

Keywords

AI generated
complaint for delay procedural delay inadmissible complaint specific allegations substantive evaluation

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 ust. 2 pkt 1, 2 ustawy o skardze na przewlekłość
Wobec powyższego Sąd Najwyższy stwierdza, że wniesiona skarga, dotknięta tego rodzaju brakami, nie może być uznana za skargę spełniającą wymogi ujęte w art. 6 ust.
Art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość
2 ustawy o skardze na przewlekłość skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie,‎której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.Stosownie do art. 9 ust.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSP 403/25 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Pastuszko w sprawie ze skargi J. M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie‎o sygn. II AKa 2/25, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 września 2025 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2025 r. J.M. (dalej: „skarżący”) wniósł ‎do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę na naruszenie prawa strony‎do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki‎w sprawie II AKa 2/25, toczącej się przed tym Sądem. Pismem z 19 września 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie przekazał‎ww. skargę do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżący poinformował Sąd o przewlekłości postępowania II AKa 2/25. Wskazał na dotkliwość tymczasowego aresztowania‎i czas jego trwania.

Wniósł przy tym o odszkodowanie lub zadośćuczynienie‎w kwocie 10 000 zł za przewlekłość postępowania. W treści skargi zawarł także wywód, zawierający jego ocenę na temat nieprawidłowości występujących‎na etapie postępowania przygotowawczego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze‎na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora‎i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.

Dz.U. 2023,‎poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,‎jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Według art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie,‎której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy‎do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.Wobec przywołanych regulacji Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, że skarga spełnia tylko wówczas wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość, jeśli skarżący wniesie żądanie o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, którego skarga dotyczy, a ponadto‎w uzasadnieniu skargi szczegółowo określi, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 7 czerwca‎2005 r., III SPP 103/05; 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07).

Bez podania powyższych okoliczności nie jest możliwa merytoryczna ocena skargi.Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy, Sąd Najwyższy zauważa,‎że skarżący w treści skargi nie wysunął żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania, ani nie przytoczył okoliczności, które by je uzasadniały, tj. nie podał, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. W takiej sytuacji wywód skarżącego zawarty w skardze odnoszący się ‎do wskazywanych przez niego nieprawidłowości w postępowaniu przygotowawczym, z uwagi na fakt, iż Sąd Najwyższy nie ocenia sprawy merytorycznie, jest irrelewantny z punktu widzenia niniejszego postępowania.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy stwierdza, że wniesiona skarga, dotknięta tego rodzaju brakami, nie może być uznana za skargę spełniającą wymogi ujęte w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość‎(por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 15 stycznia 2008 r., III SPP 46/07;‎16 kwietnia 2024 r., I NSP 211/23) i podlega odrzuceniu.Z tego względu Sąd Najwyższy, na podstawie art. 9 ust. 1 zw. z art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia. [D.Z.] [a.ł] ‎