Legislator Case Law & Legislation
I NSP 265/26 AI generated

Supreme Court dismisses complaint for delay as lower appellate court has exclusive jurisdiction over first and second instance proceedings.

Case Number I NSP 265/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared its own jurisdiction inadmissible and transferred the case to the Warsaw Court of Appeal. The appellant complained about delays in both the district court and the appellate court proceedings, citing specific case numbers for each instance. The court ruled that because the complaint covered proceedings from the first and second instances, the appellate court holds exclusive competence to evaluate the overall delay.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość; Art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość: The appellate court is exclusively competent to adjudicate complaints regarding delays in proceedings conducted before both the district court and the court of appeal.

Keywords

AI generated
jurisdictional competence delay complaint appellate court authority procedural delay exclusive jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość
Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”.
Art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość
Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust.
Art. 200 § 2 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art.
Art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość
397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.
art. 200 § 2 k.p.c
art. 391 § 1 k.p.c
z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I NSP 175/19
Supreme Court declares inadmissibility of delay complaint regarding lower court's civil procedure actions.
I NSP 333/24
Supreme Court dismisses complaint on delay because lower appellate court has exclusive jurisdiction over mixed proceedings.
I NSP 256/23
Supreme Court dismisses request to recuse judge due to lack of personal interest in disciplinary case.
I NSP 401/24
Supreme Court dismisses complaint for delay in district court proceedings, ruling lower court has jurisdiction.
I NSP 426/24
Supreme Court dismisses appeal on delay due to lack of jurisdiction, ruling the Court of Appeal is the proper forum.
I NSP 442/24
Supreme Court dismisses complaint on delay due to jurisdictional rules requiring lower appellate court handling.
I NSP 293/25
I NSP 6/25
Supreme Court remands delay complaint to Appeal Court as sole competent authority under specific statute.
I NSP 144/25
Supreme Court lacks jurisdiction over delay complaints involving both district and appellate courts; case remitted to appellate court.
I NSP 173/25
Supreme Court dismisses appeal on delay, transferring case to Court of Appeal for full review of first and second instance proceedings.
I NSP 289/25
Supreme Court dismisses delay complaint due to lack of jurisdiction, transferring case to Court of Appeal.
I NSP 349/25
Supreme Court dismisses delay complaint due to lack of jurisdiction, transferring case to Court of Appeal.
I NSP 366/25
Supreme Court dismisses delay complaint due to lack of jurisdiction over lower court proceedings.
I NSP 396/25
Supreme Court dismisses jurisdiction over delay complaint regarding lower court proceedings, remanding to appellate court.
I NSP 18/25
Supreme Court dismisses request to resume proceedings suspended due to EU ruling declaring the court unconstitutionally structured.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSP 265/26 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa A. B. przeciwko S. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W., o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 2 lipca 2026 r., w przedmiocie skargi pozwanej na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Warszawie w sprawie o sygn. XXV C 1950/21 i Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. I ACa 3208/24, stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

UZASADNIENIE

Pismem z 12 maja 2026 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. I ACa 3208/24, wniósł o: stwierdzenie, że w postępowaniu tym nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w (1); zalecenie Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie podjęcia w wyznaczonym terminie czynności zmierzających do niezwłocznego rozpoznania apelacji powoda, w szczególności poprzez niezwłoczne wyznaczenie terminu rozprawy albo skierowanie sprawy na posiedzenie właściwe dla jej rozpoznania – np. niejawne (2); przyznanie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 20 000 zł (3).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r., I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25; z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25, z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25; z 11 grudnia 2025 r., I NSP 18/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 497/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 576/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 6/26; z 3 lutego 2026 r., I NSP 510/25; z 16 kwietnia 2026 r., I NSP 134/25; z 14 maja 2026 r., I NSP 161/26, z 14 maja 2026 r., I NSP 187/26; z 3 czerwca 2026 r., I NSP 173/26).Po przeprowadzeniu analizy treści skargi oraz akt sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że skarga obejmuje postępowanie przed Sądem Okręgowym w Warszawie w sprawie o sygn.

XXV C 1950/21 jak i Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. I ACa 3208/24. Wskazując bowiem postępowanie, którego dotyczy skarga, w jej wstępie pełnomocnik wskazał zarówno sygnaturę Sądu I instancji – Sądu Okręgowego w Warszawie (XXV C 1950/21), jak i Sądu II instancji – Sądu Apelacyjnego w Warszawie (I ACa 3208/24). Kompetencja do oceny całego postępowania, włącznie z postępowaniem przed Sądem I instancji należy zatem do Sądu Apelacyjnego w Warszawie.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. [kf][a.ł]