Supreme Court remands appeal for retrial due to appellate court's failure to address all evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland remanded the case for a new hearing because the appellate court failed to address specific facts and evidence submitted by the appellant. The appellant argued that the lower court ignored the supervisory board's resolution, cost settlement regulations, and members' debts, which they claimed were relevant to the exclusion decision. The Supreme Court held that while the appellate court correctly dismissed the claim based on the statute of limitations, it erred by not providing a reasoned response to the specific circumstances cited by the appellant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 401 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: A court must explicitly address all facts and evidence cited by a party as grounds for a retrial; failure to do so requires remanding the case for reconsideration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 40/07
POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi I. N.
o wznowienie postępowania
w sprawie z powództwa I. N.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w W.
o uchylenie uchwały, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
w […] z dnia 14 maja 2003 r.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 maja 2007 r.,
zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 22 listopada 2006 r.,
uchyla
zaskarżone
o wznowienie
Sądowi
postanowienie
postępowania
Apelacyjnemu,
do
i
przekazuje
ponownego
pozostawiając
skargę
rozpoznania
temu
rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.
Sądowi
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
I. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego
Sądu z dnia 14 maja 2003 r., I A Ca …/02, wydanym w sprawie z powództwa
skarżącej przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „W.” w W. o uchylenie uchwały
zebrania przedstawicieli utrzymującej w mocy uchwałę rady nadzorczej o
wykluczeniu skarżącej ze Spółdzielni. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny podkreślił,
że skarga o wznowienie postępowania musi opierać się na jednej z ustawowych
podstaw wznowienia wymienionych w art. 401 i 403 k.p.c. oraz że zgodnie z art.
403 § 2 k.p.c., podstawą wznowienia może być późniejsze wykrycie takich
okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na
wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim
postępowaniu. Powołane przez skarżącą okoliczności faktyczne, mające stanowić
podstawę wznowienia na podstawie tego przepisu, które znane były jej w
poprzednim postępowaniu, zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 14 maja
2003 r., I A Ca …/02, nie mogą uzasadniać wznowienia. Nie uzasadnia również
wznowienia powołanie się na wnioski zawarte w opinii biegłej E. S., sporządzonej w
sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 29 marca 2006 r. (IX GC …/06), ponieważ
opinia ta powstała po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie, której dotyczy
skarga. Nie wyczerpuje też określonych w art. 403 § 2 k.p.c. przesłanek podstawy
wznowienia podnoszona przez skarżącą okoliczność, że inni członkowie Spółdzielni
– co wynika z akt postępowania upadłościowego – mieli zadłużenie przekraczające
kwotę 3 994,67 zł. Okoliczność ta bowiem nie dotyczy stanu faktycznego, z którego
skarżąca wywodziła roszczenie o uchylenie uchwały zebrania przedstawicieli.
Nie stanowi wreszcie podstawy wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c.
wszczęcie śledztw w sprawie sporządzania fałszywych opinii. Jeżeli zaś wolą
skarżącej było powołanie się na podstawę określoną w art. 403 § 1 k.p.c., powinna
wykazać,
że
w
Skoro okoliczności
sprawach
tych
przytoczone
zapadł
przez
prawomocny
skarżącą
nie
wyrok
skazujący.
stanowią
podstawy
wznowienia, wniesiona skarga ulegała odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).
W
zażaleniu
na
powyższe
postanowienie
I.
N. zarzuciła
Sądowi
Apelacyjnemu dowolną interpretację dowodów powołanych na okoliczność istnienia
podstaw wznowienia. Podniosła, że – wbrew odmiennej ocenie tego Sądu –
złożona przez nią skarga oparta została na ustawowej podstawie określonej w art.
403 § 2 k.p.c. Podstawę tę stanowi ujawniona dopiero w toku postępowania
upadłościowego okoliczność, że wskazana w uchwale rady nadzorczej i
zaaprobowana
przez zebranie
przedstawicieli przyczyna
wykluczenia
była
nieprawdziwa, członkami Spółdzielni bowiem pozostały osoby, których zadłużenie z
tytułu opłat za korzystanie z lokalu według stanu na dzień 31 grudnia 2004 r.
znaczenie przekraczało kwotę 3 994,67 zł. Podstawę wznowienia stanowi też,
ujawniona dopiero po wydaniu wyroku z dnia 14 maja 2003 r., I A Ca …/02,
uchwała nr 31 rady nadzorczej Spółdzielni z dnia 24 sierpnia 1998 r. w sprawie
regulaminu rozliczania kosztów, która doprowadziła do zrównania stawek za lokale
mieszkalne i użytkowe, a nie była znana biegłej A. C. przy sporządzaniu opinii
przyjętej za podstawę prawomocnego wyroku z dnia 14 maja 2003 r., I A Ca …/02.
W konkluzji żaląca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 401 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania nieoparta
na ustawowej podstawie ulega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W ramach przewidzianej w tym przepisie kontroli wstępnej sąd bada, czy skarga
została oparta na ustawowych podstawach wznowienia wskazanych w art. 401, art.
401 1 i art. 403 k.p.c. oraz czy powołana w skardze podstawa wznowienia
rzeczywiście istnieje. W wyniku przeprowadzonej kontroli wstępnej skarga ulega
odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została
sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, lecz także wtedy, gdy
przytoczone w niej okoliczności dają się wprawdzie podciągnąć pod przewidzianą
w ustawie podstawę wznowienia, jednak w rzeczywistości podstawa ta nie
występuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2005 r., II CZ
41/05, niepubl, z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05, niepubl., z dnia
10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 14 grudnia
2006 r., I CZ 103/06, niepubl., z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, niepubl.
i z dnia 16 lutego 2007 r., V CZ 119/06, niepubl.).
Sąd Apelacyjny – wbrew odmiennym zapatrywaniom skarżącej – nie
przekroczył zakreślonych treścią art. 410 § 1 k.p.c. granic kontroli wstępnej. Trafnie
uznał, że środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie
może być podstawą wznowienia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
12 lipca 2006 r., V CZ 50/06, niepubl, z dnia 23 sierpnia 2006 r., III CZ 52/06,
niepubl. i z dnia 14 lutego 2007 r., II CZ 120/06, niepubl.) oraz że fakty ujawnialne,
czyli takie, które strona powinna znać, nie stanowią podstawy wznowienia
określonej w art. 403 § 2 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
20 grudnia 2006 r., IV CZ 102/06, niepubl. i z dnia 22 lutego 2007 r., III CZ 10/07,
niepubl.).
Nie można jednak odmówić żalącej racji, gdy zarzuca, że Sąd Apelacyjny nie
rozważył wszystkich przytoczonych przez nią okoliczności faktycznych i środków
dowodowych, które – jej zdaniem – miały stanowić podstawę wznowienia wskazaną
w art. 403 § 2 k.p.c. Dotyczy to powoływanej przez żalącą uchwały nr […] rady
nadzorczej Spółdzielni wraz z regulaminem rozliczenia kosztów GZM (k. 756 – 758
i k. 765) oraz zadłużenia członków Spółdzielni z tytułu opłat za korzystanie z lokalu
w dacie podjęcia przez radę nadzorczą uchwały o wykluczeniu żalącej z grona
członków Spółdzielni. Gdy chodzi o tę ostatnią okoliczność Sąd Apelacyjny
wprawdzie skonstatował, że nie dotyczy ona stanu faktycznego, z którego skarżąca
wywodziła roszczenie o uchylenie uchwały zebrania przedstawicieli, jednak
swojego stanowiska w tej kwestii bliżej nie uzasadnił.
Skoro zaś Sąd Apelacyjny nie ustosunkował się do wszystkich powołanych
okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które w ocenie skarżącej miały
uzasadniać żądanie wznowienia postępowania, konieczne stało się uchylenie
zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi o wznowienie do ponownego
rozpoznania.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 zdanie
pierwsze w związku z art. 3941 § 3 oraz art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art.
398 21 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.
db