Legislator Case Law & Legislation
I CSK 984/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeals for lack of significant legal issues or obvious justice.

Case Number I CSK 984/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeals filed by four plaintiffs against a judgment in a debt dispute involving the National Old Theatre. The plaintiffs argued for the acceptance of their appeals based on alleged violations of the Land Registry Act and Civil Code provisions regarding property rights. The court rejected these claims, ruling that the alleged legal errors did not constitute a significant legal issue or an obviously unjust decision warranting Supreme Court review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: Cassation appeals are accepted only if they raise a significant legal issue, require interpretation of laws causing serious doubts or divergences, involve procedural invalidity, or are obviously well-founded; mere assertion of legal violation without demonstrating an obviously erroneous judgment does not meet the threshold for acceptance.

Keywords

AI generated
cassation appeal acceptance significant legal issue obviously well-founded appeal Civil Code violations Land Registry Act procedural invalidity costs of cassation proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art.
Art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
oraz art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 224 § 1 k.c
7 w związku z art. 224 § 1 k.c.
art. 225 k.c
art. 224 § 2 k.c
7 w związku z art. 224 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
I UK 285/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
I UK 46/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
II UK 37/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 984/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa E. W., M. W., M. W., A. W. K. i P. S.‎przeciwko Narodowemu Staremu Teatrowi im. (…) w K. ‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2022 r.,‎na skutek 3 skarg kasacyjnych powodów P. S., E. W. i M. W. oraz A. W. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania, 2. zasądza od powódek P. S. i A. W. K. oraz powodów E. W. i M. W. na rzecz strony pozwanej kwoty po 2700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, 3. zasądza od powódek P. S. i A. W. K. oraz powodów E. W. i M. W. kwoty po 2700 zł (dwa tysiące siedemset) na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skargi kasacyjne powódów E. W. i M.

W., P. S., A. W. K., od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 lutego 2021 r. zawierają jednakowo brzmiące wnioski o ich przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na ich oczywistą zasadność. Analiza wniosków o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania i ich uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżących podstawy przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania z powodu ich oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżących.

W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowiska przedstawione przez skarżących, związane z zarzutem naruszenia art. 4 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, art. 6 i art. 7 w związku z art. 224 § 1 k.c. oraz art. 225 k.c. a także art. 224 § 2 k.c., nie daje zaś podstaw.W orzecznictwie podkreśla się, także że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08). Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 r., poz. 2261).