Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by U.S. against the District Court's decision regarding inheritance acquisition. The appellant argued that the appellate court improperly adopted factual findings from the first instance without substantive reasoning, citing specific procedural articles. The Court determined that the alleged legal issue was merely a question of the correctness of the appellate court's stance in this specific case, not a significant legal issue requiring uniform interpretation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, creating a need for interpretation of laws or resolving inconsistencies in case law, rather than allowing a general review of factual findings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 983/23 POSTANOWIENIE 29 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 29 stycznia 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku Prokuratora Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawiez udziałem A.K., U.S., A.W., B.W., W.W., H.M., V.S.o zmianę stwierdzenia nabycia spadku po J. (vel J.1) N.,na skutek skargi kasacyjnej U.S.od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawiez 24 czerwca 2022 r., IV Ca 2624/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (A.G.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 24 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie oddalił apelacje uczestniczek U. S. oraz J. N. (w miejsce której wstąpiła U. S.) od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z 22 czerwca 2018 r. w sprawie z wniosku Prokuratora Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie o zmianę stwierdzenia nabycia spadku po J. N., z udziałem A. K., U. S., A. W., B. W., W. W., H. N. i V. S.. Uczestniczka U. S. wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego w całości i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Sądu Rejonowego i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do „konieczności rozpatrzenia naruszenia przepisów prawa procesowego, zwłaszcza art. 378 § 1 k.p.c., art. 385 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c., art. 328 k.p.c. i art. 382 k.p.c., polegającego na przejęciu przez sąd drugiej instancji za własne ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji bez jakichkolwiek merytorycznych rozważań w tej kwestii, w sytuacji, gdy zarzuty apelacji obejmowały przede wszystkim sprzeczność ustaleń sądu pierwszej instancji ze zgromadzonym materiałem dowodowym”.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Skarga kasacyjna nie spełnia powyższych kryteriów. W istocie zagadnienie prawne wskazane przez skarżącą jest pytaniem o trafność stanowiska Sądu Okręgowego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa.
Tymczasem, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa, akceptując ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną w pierwszej instancji sąd drugiej instancji nie ma obowiązku przytaczania przyczyn, dla których poszczególnym ustaleniom przyznano albo odmówiono mocy dowodowej. Może poprzestać w tej mierze na uznaniu za własne poczynionych ustaleń faktycznych, z zastrzeżeniem obowiązku odniesienia się do zarzutów apelacji (zob. postanowienie SN z 13 lipca 2023 r., I CSK 3814/22).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[SOP][ał]