Supreme Court dismisses cassation appeal withdrawn by defendant and orders mutual cost waiver based on settlement.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant bank's cassation appeal after the plaintiff withdrew their counter-claim and the defendant withdrew the appeal. The parties had reached a settlement in a related case where the loan was fully paid and all mutual claims, including litigation costs, were mutually waived. Consequently, the Supreme Court ordered the dismissal of the cassation proceedings and the mutual waiver of costs, while referring the request for a fee refund to the appellate court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 391 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: Withdrawal of a cassation appeal by the respondent obliges the Supreme Court to dismiss the proceedings and results in the mutual waiver of costs if agreed upon by the parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I CSK 666/25 POSTANOWIENIE 31 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 31 marca 2026 r. w Warszawiew sprawie z powództwa M.C.przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.o zapłatę i ustalenie,na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 7 czerwca 2024 r., VI ACa 2021/22, 1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. znosi wzajemnie koszty postępowania kasacyjnego;
3. przekazuje wniosek pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty od skargi kasacyjnej do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIEPozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 czerwca 2024 r., VI ACa 2021/22, wydanego w sprawie z powództwa M.C. o zapłatę i ustalenie. Na etapie postępowania kasacyjnego powódka w piśmie przygotowawczym zawierającym odpowiedź na skargę kasacyjną pozwanej, opatrzonym datą 5 maja 2025 r. i złożonym za zgodą Przewodniczącego, przedstawiła swoje stanowisko.
W piśmie tym powódka wniosła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym – według norm przepisanych.W piśmie procesowym opatrzonym datą 24 lutego 2026 r. pełnomocnik pozwanej cofnął w całości skargę kasacyjną oraz wniósł o wzajemne zniesienie kosztów postępowania kasacyjnego i o zwrot opłaty od skargi kasacyjnej. Jak wynika z treści pisma, cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło w wykonaniu ugody sądowej zawartej przez strony w innej sprawie, toczącej się przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie pod sygn. akt II C 3213/23, dotyczącej tego samego stosunku prawnego.
Pozwana wskazała, że zgodnie z postanowieniami tej ugody sporny kredyt został rozliczony w całości, porozumienie to wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia stron w zakresie objętym również niniejszym sporem, a strony nie będą w przyszłości występować względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z postanowień umowy kredytu. W ugodzie ustalono także, że koszty wywołane skargą kasacyjną zostaną wzajemnie zniesione. Odpis pisma został doręczony pełnomocnikowi powódki zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c.Powódka nie zakwestionowała twierdzeń pozwanej co do zawarcia ugody sądowej ani co do jej treści w zakresie dotyczącym kosztów postępowania kasacyjnego.
Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez pozwaną, Sąd Najwyższy obowiązany był umorzyć postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest bowiem czynnością procesową, która – zgodnie z jednolitym orzecznictwem Sądu Najwyższego – wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli, a tym samym skutkuje koniecznością umorzenia postępowania kasacyjnego (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 104 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło w wykonaniu ugody sądowej zawartej przez strony w innej sprawie, która – zgodnie z oświadczeniem pozwanej – obejmowała również ustalenie o wzajemnym zniesieniu kosztów postępowania kasacyjnego. Powódka nie sprzeciwiła się temu oświadczeniu. W tych okolicznościach brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku powódki z pisma przygotowawczego z 5 maja 2025 r. o zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Zgodnie z art. 104 k.p.c., koszty procesu, w którym strony zawarły ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej, a przepis ten – poprzez art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. – znajduje odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu kasacyjnym, w szczególności gdy cofnięcie środka zaskarżenia następuje w wyniku porozumienia stron (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2015 r., I PK 67/15; także z 11 grudnia 2024 r., II CSKP 568/23 oraz z 28 sierpnia 2025 r., II CSKP 240/23, z 23 października 2025 r., I CSK 2266/24, z 26 lutego 2026 r., I CSK 3357/25).
Wobec powyższego koszty postępowania kasacyjnego należało wzajemnie znieść.W zakresie wniosku pozwanego banku o zwrot opłaty od skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy uwzględnił załączony do akt dowód jej uiszczenia, pochodzący z oddziału finansowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Wniosek ten przekazano do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie jako sądowi, który pobrał opłatę, zgodnie z art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 80a zdanie pierwsze ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (obecnie tekst jedn.:
Dz.U. z 2025 r., poz. 1228). Dariusz Dończyk (A.G.)[SOP]