Legislator Case Law & Legislation
I CSK 613/26 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal when appellant withdraws it, ordering appellant to pay costs.

Case Number I CSK 613/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant withdrew the complaint, which legally binds the court and necessitates the termination of proceedings. The appellant argued for costs, but the court found no valid claim for legal aid expenses since the request was improperly formulated and did not cover the procedural costs. Consequently, the court ruled that the appellant must pay the procedural costs to the other party.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 21 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Withdrawal of a cassation appeal by the appellant binds the court, requires the termination of proceedings, and precludes further judicial review of the withdrawn complaint.

Keywords

AI generated
withdrawal of cassation appeal termination of proceedings principle of disposition procedural costs legal aid expenses binding effect of withdrawal Supreme Court cassation

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 § 21 k.p.c.
Zgodnie z art. 39821 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. cofnąć skargę może także sama strona (uczestnik) postępowania – niezależnie od unormowanego w art.
Art. 871 § 1 k.p.c.
cofnąć skargę może także sama strona (uczestnik) postępowania – niezależnie od unormowanego w art. 871 § 1 k.p.c. przymusu adwokacko-radcowskiego.O kosztach postępowania zasądzonych na rzecz wnioskodawcy rozstrzygnięto zgodnie z art.
Art. 520 § 2 k.p.c.
przymusu adwokacko-radcowskiego.O kosztach postępowania zasądzonych na rzecz wnioskodawcy rozstrzygnięto zgodnie z art. 520 § 2 k.p.c., ich wysokość ustalając na podstawie § 2 pkt 6 w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Tak ujęty wniosek nie pozwala przyjąć, nawet w drodze jego szerszej wykładni, by zawarte w nim żądanie dotyczyło zasądzenia kosztów postępowania od skarżącej uczestniczki postępowania, czyli na podstawie art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 871 § 1 k.p.c
cofnąć skargę może także sama strona (uczestnik) postępowania – niezależnie od unormowanego w art. 871 § 1 k.p.c.
art. 520 § 2 k.p.c
przymusu adwokacko-radcowskiego.O kosztach postępowania zasądzonych na rzecz wnioskodawcy rozstrzygnięto zgodnie z art. 520 § 2 k.p.c., ich wysokość ustalając na podstawie § 2 pkt 6 w zw.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 613/26 POSTANOWIENIE 28 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 28 kwietnia 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku J.S.‎z udziałem W.S. i J.F.‎o dział spadku i podział majątku wspólnego,‎na skutek skargi kasacyjnej J.F.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Łomży‎z 19 września 2024 r., I Ca 86/24, 1. umarza postępowanie kasacyjne, 2. zasądza od J.F. na rzecz J.S. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Uczestniczka J.F. cofnęła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Łomży, wydanego w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia prowadzonej z wniosku J.S. z udziałem także W.S.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Cofnięcie skargi kasacyjnej, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże Sąd i nie podlega jego następczej kontroli; dokonanie tej czynności powoduje konieczność umorzenia postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z 9 października 2013 r., V CSK 444/12). Zgodnie z art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. cofnąć skargę może także sama strona (uczestnik) postępowania – niezależnie od unormowanego w art. 871 § 1 k.p.c. przymusu adwokacko-radcowskiego.O kosztach postępowania zasądzonych na rzecz wnioskodawcy rozstrzygnięto zgodnie z art. 520 § 2 k.p.c., ich wysokość ustalając na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 6 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

W przypadku odpowiedzi na skargę wniesionej przez uczestnika o kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono wobec niezłożenia w tym przedmiocie stosownego wniosku. Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania uzasadniałoby wprawdzie zasądzenie tych kosztów od skarżącej, lecz wniosek o takie zasądzenie nie został zgłoszony. W odpowiedzi na skargę kasacyjną sformułowano wniosek o „zasądzenie na rzecz adw. […] kosztów pomoc prawnej udzielonej uczestnikowi […] z urzędu”, z jednoczesnym oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części (s. 2 skargi kasacyjnej).

Tak ujęty wniosek nie pozwala przyjąć, nawet w drodze jego szerszej wykładni, by zawarte w nim żądanie dotyczyło zasądzenia kosztów postępowania od skarżącej uczestniczki postępowania, czyli na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Zarazem natomiast kierunek zapadłego rozstrzygnięcia nie uzasadniał przyznania pełnomocniczce kosztów pomocy prawnej od Skarbu Państwa. O zwrocie odpowiedniej części uiszczonej przez skarżącą opłaty od skargi kasacyjnej rozstrzygnie Sąd, do którego wniesiono tę opłatę.Wobec powyższego, na podstawie art. 13 § 2 w zw. 39821 w zw. z art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Beata Janiszewska‎ [J.T.][a.ł]