Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code Art. 3989. Appeal rejected as it challenges specific case facts rather than general law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's decision to reduce damages from 150,000 to 50,000 zł. The plaintiff argued that the lower court failed to address specific legal issues regarding the burden of proof in medical malpractice cases and the lack of reasoning in the appellate judgment. The court ruled that the appealed questions were merely disputes over the specific application of law to these facts, which does not constitute a significant legal issue requiring cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Cassation appeals are admissible only if they raise a significant legal issue, create serious doubts in legal interpretation, or involve procedural invalidity; mere disagreement with a lower court's specific reasoning on facts or law in a particular case does not meet these criteria.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 6025/22 POSTANOWIENIE 18 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 18 lipca 2023 r. w Warszawie,w sprawie z powództwa Z.G.przeciwko L. w Ś. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ś.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej Z.G.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnejz 16 lutego 2022 r., I ACa 753/20, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powódki na rzecz pozwanego 2 700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 16 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w sprawie z powództwa Z.G. przeciwko L. w Ś. spółka z o. o. w Ś. o zapłatę, w ten sposób, że zasądzoną kwotę 150 000 zł obniżył do kwoty 50 000 zł; oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie; oddalił apelację powódki i orzekł o kosztach postępowania.Powódka wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego w części, tj. w zakresie pkt III obejmującego oddalenie żądania zasądzenia dochodzonej kwoty 100 000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez powódkę krzywdę będącą skutkiem błędu medycznego pozwanego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także w zakresie pkt IV obejmującego rozstrzygnięcie o częściowym zwrocie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
Skarżąca wniosła o uchylenie orzeczenia Sądu Apelacyjnego w zaskarżonej części, jak również poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2, oraz przekazanie sprawy w zaskarżonej części do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Zielonej Górze i pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.W odpowiedzi pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano istotne zagadnienia prawne, które sformułowano w formie pytań:- „Czy w sytuacji, gdy z powodu nie dających się usunąć braków w dokumentacji medycznej, do których doszło z winy pozwanej placówki medycznej, nie ma możliwości jednoznacznego ustalenia czy przyczyną pogorszenia się stanu zdrowia strony powodowej był błąd medyczny, a jednocześnie wykazano, iż wysoce prawdopodobnym jest, iż do rozstroju zdrowia strony powodowej doszło na skutek operacji przeprowadzonej w pozwanym placówce medycznej, to na pozwanym podmiocie medycznym w celu zwolnienia się z odpowiedzialności za pogorszenie się stanu zdrowia strony powodowej ciąży ciężar udowodnienia, że leczenie było w pełni prawidłowe i żaden z lekarzy wykonujących czynności medyczne wobec powódki nie dopuścił się błędu medycznego?- „Czy sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Odwoławczego bez jakiegokolwiek ustosunkowania się w jego uzasadnieniu do podniesionych w apelacji zarzutów naruszenia prawa materialnego (art. 6 k.c.) i procesowego (art. 231 k.p.c.) dotyczących rozkładu ciężaru dowodu popartych bogatym orzecznictwem sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego, co więcej w sposób świadczący o tym, iż Sąd Odwoławczy w ogóle nie rozważył przedmiotowych zarzutów przed wydaniem orzeczenia w kontekście art. 378 § 1 k.p.c. stanowi naruszenie Sądu, które powinno skutkować uchyleniem wyroku Sądu drugiej instancji z uwagi na brak rozpoznania apelacji?”.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Skarga kasacyjna nie spełnia powyższych kryteriów. W istocie zagadnienia prawne wskazane przez skarżącą są pytaniami o trafność stanowiska Sądu Apelacyjnego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa.
Ponadto skarżąca zmierza do zakwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej w toku instancji, co nie może odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym ze względu na treść art. 3983 § 3 k.p.c. i art. 39813 § 2 k.p.c.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.
U. z 2015 r., poz. 1800). (A.G.)r.g. (A.G.)