Legislator Case Law & Legislation
I CSK 5950/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious correctness. The appeal was rejected because the alleged errors did not warrant Supreme Court review.

Case Number I CSK 5950/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by J.K. against the Lower Court's decision, ruling that the appeal lacked the necessary legal grounds for review. The appellant argued that key evidence and witness statements were overlooked, but the Court found these claims insufficient to establish a significant legal issue or obvious correctness. Consequently, the appeal was rejected to maintain judicial economy and ensure the proper application of Article 3989 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or involves procedural invalidity; mere obvious correctness of the appeal requires a prima facie violation of law that necessitates setting aside the lower court's decision.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility significant legal issue obvious correctness standard Code of Civil Procedure Supreme Court review procedural invalidity legal interpretation uniformity

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 520 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw.
art. 13 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. sp (r.g.)
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 5950/22 POSTANOWIENIE 14 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 14 grudnia 2023 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku J.N. i J.N.‎z udziałem Z.P. i J.K.‎o rozgraniczenie,‎na skutek skargi kasacyjnej J.K.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Łomży‎z 22 czerwca 2022 r., I Ca 147/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. zasądza od uczestniczki J.K. na rzecz wnioskodawców J.N. i J.N. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, wraz z odsetkami ustawowymi w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po upływie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego. sp

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna uczestniczki J.K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 22 czerwca 2022 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność.

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącą podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącą. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi.

Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącą związane z zarzutem, że pomięto "kluczowe z punktu widzenia uczestniczki dowody w postaci znajdującego się na k. 129 akt sprawy zdjęcia" oraz pomięto "zeznania uczestniczki, w których podaje ona, że płot wzniesiony przez poprzednią właścicielkę przewrócił się", nie daje zaś podstaw. Powyższe stwierdzenia pozostają w związku z zarzutem naruszenia art. 153 i 172 § 1 i § 2 k.c.W orzecznictwie podkreśla się jednak, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. sp (r.g.)