Supreme Court dismisses cassation appeal as case value falls below statutory threshold under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the actual value of the disputed subject matter did not exceed the statutory limit of 150,000 PLN. Although the appellant claimed a higher amount, the court found the real value to be 104,551 PLN based on voluntary settlements regarding the sale of property. Consequently, the appeal was inadmissible under Article 519 of the Civil Procedure Code, and the request for costs was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 519 k.p.c.; Art. 398 § 3 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter does not exceed the statutory threshold, even if the appellant claims a higher amount.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 50/12
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lipca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie z wniosku J. N. i M. Ł.
przy uczestnictwie T. D.
o dział spadku i podział majątku wspólnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lipca 2012 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki
od postanowienia Sądu Okręgowego
z dnia 21 czerwca 2011 r.,
odrzuca skargę i oddala wniosek J. N. i M. Ł. o przyznanie
kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
W postępowaniu kasacyjnym wartość przedmiotu zaskarżenia podlega
kontroli
Sądu
Najwyższego
z
punktu
widzenia
dopuszczalności
skargi
kasacyjnej. Wprawdzie skarżąca jej nie oznaczyła, a w apelacji określiła ją na
kwotę
480 481
zł,
niemniej
rzeczywista
wartość
przedmiotu
zaskarżenia
kasacyjnego nie przekracza ustawowego progu 150 000 zł przewidzianego w art.
5191 k.p.c.
Od początku postępowania skarżąca stanowczo podnosiła, że wyniku
sprzedaży
nieruchomości
położonej
we
wsi
Ł.
i
otrzymania
przez
wnioskodawczynie części ceny stosownie do ich udziałów spadkowych, pomimo
dokonanych na nią nakładów z majątku wspólnego, doszło do zaspokojenia
wszelkich roszczeń J. N. i M. Ł. z tytułu rozliczeń spadkowych, co było zgodne z
przepisami prawa (art. 45 k.r.o.) i czyniło zadość zasadom słuszności i
sprawiedliwości.
Podzielając wywód Sądu Okręgowego w kwestii określania przedmiotu
zaskarżenia w postępowaniach działowych podnieść należy, że skarżąca ani nie
zakwestionowała w skardze kasacyjnej sposobu działu, tj. przyznania jej na
wyłączną
własność
nieruchomości
położonej
we
wsi
B. ,
ani
lokalu
własnościowego nr 143 przy ul. W. nr 5 w W. i rozliczeń dotyczących tych
składników majątkowych.
W tym stanie rzeczy przedmiotem zaskarżenia kasacyjnego była wartość jej
interesu jaki chciała osiągnąć tym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06,
LEX nr 610089). Skoro podnosiła w toku sprawy, że na skutek sprzedaży
nieruchomości we wsi Ł. doszło pomiędzy zainteresowanymi w do dobrowolnych
rozliczeń, to w rzeczywistości wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego
zamykała się kwotą 104 551 zł, tj. sumą zasądzonych spłat na rzecz
wnioskodawczyń.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 398 6 § 3
k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto w myśl zasady określonej w art. 520 § 1 k.p.c.
db