Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4541/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious justification under Polish Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 4541/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by K.I.1 against the appellate court's judgment. The appellant argued for the appeal's obvious justification based on alleged violations of the Civil Code and Civil Procedure Code, but the court found no substantial legal issue or public interest requiring review. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was not exempted from bearing the costs of the cassation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless it presents a significant legal issue, serious interpretative doubts, procedural invalidity, or obvious justification, requiring a finding that the appeal is obviously well-founded prima facie.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious justification standard significant legal issue public interest requirement Civil Procedure Code appellate court judgment costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.(M.M.) ‎ (AG)[a.ł]
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.(M.M.) ‎ (AG)[a.ł]
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 898 § 1 k.c
Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 898 § 1 k.c.
art. 233 k.p.c
oraz art. 233 k.p.c., nie daje zaś podstaw.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.(M.M.) ‎ (AG)[a.ł]

Cited Case Law

AI generated
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
I UK 285/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
I UK 46/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
II UK 37/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
I ACa 2103/22
w Warszawie‎w sprawie z powództwa K.I.1 przeciwko K.I.2‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na skutek skargi kasacyjnej K.I.1od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 31 maja 2023 r., I ACa 2103/22, 1.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 4541/23 POSTANOWIENIE 9 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 9 lipca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa K.I.1 przeciwko K.I.2‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na skutek skargi kasacyjnej K.I.1od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 31 maja 2023 r., I ACa 2103/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanej 3. przyznaje adwokatowi A.S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu kwotę 8100 zł (osiem tysięcy sto) powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność.

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.

W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 898 § 1 k.c. oraz art. 233 k.p.c., nie daje zaś podstaw.

W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.(M.M.) ‎ (AG)[a.ł]