Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the Second Instance Court's judgment in a debt collection case. The appellant argued for the appeal's admissibility based on procedural invalidity and an obvious violation of the law, but the court found no substantial legal issue or serious doubt in the interpretation of the statutes. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the strict statutory requirements for extraordinary review under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws causing serious doubts or divergencies in case law, or the appeal is obviously well-founded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I CSK 4341/22 POSTANOWIENIE 9 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 9 sierpnia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawiew sprawie z powództwa I.B.przeciwko G. spółce akcyjnej w W.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej I.B.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczeciniez 10 marca 2022 r., I ACa 393/19, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz strony pozwanej. sp
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 10 marca 2022 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na nieważność postępowania oraz jej oczywistą zasadność.
Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącą podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącą. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi.
Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącą, związane z zarzutem naruszenia art. 290 § 1 k.p.c., nie daje zaś podstaw. W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
Powódka zarzuciła nieważność postępowania, do której miało dojść przez „wadliwie przeprowadzenie przez Sąd II Instancji dowodu z opinii Zakładu Medycyny Sądowej w Ł.”, co „należy także uznać za działanie prowadzące w istocie do pozbawienia powódki możliwości obrony jej praw i w konsekwencji działanie takie obarczone jest nieważnością”. Podniosła także wadliwość postępowania w zakresie zgłoszonych przez nią wniosków dowodowych. Powyższe okoliczności wskazane przez skarżącą nie uzasadniają oceny, że powódka została pozbawiona możliwości obrony swoich praw.
W judykaturze wyrażono już stanowisko, że nie stanowią podstawy nieważności postępowania wskazanej w art. 379 pkt 5 k.p.c. uchybienia procesowe sądu w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego, a także, że nieważności postępowania z powodu pozbawienia tej strony możności obrony swych praw nie powoduje pominięcie zgłoszonych przez stronę środków dowodowych oraz oddalenie przez sąd wniosków dowodowych składanych przez stronę w toku postępowania.Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Sp[ł.n]