Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, citing case-specific facts and evidence review limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for substantive review, ordering the appellant to pay the respondent's legal costs. The appellant argued that new facts regarding ingratitude and kinship degree created a significant legal issue under the Civil Code, while the respondent requested dismissal based on the appeal's failure to meet statutory criteria. The court determined the questions were merely case-specific and sought to overturn factual findings, which falls outside the scope of cassation proceedings governed by the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists or procedural invalidity is present; it does not review factual assessments or case-specific arguments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 4309/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z powództwa W. R.przeciwko G. W.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 29 września 2021 r., sygn. akt VI ACa 107/21, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę po 5 400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 września 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację powoda W. R. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 21 grudnia 2020 r. w sprawie przeciwko G. W. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.Powód wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyroku Sądu drugiej instancji w całości oraz domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako podstawę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które ujęto w formie pytań: - „Jak powinien być stosowany art. 900 k.c. w zw. z art. 899 § 3 k.c. w przypadku, kiedy darczyńca złożył oświadczenie o odwołaniu darowizny i wystąpił z powództwem o zobowiązanie obdarowanego do złożenia oświadczenia woli w przedmiocie przeniesienia własności na rzecz darczyńcy, a następnie w toku procesu darczyńca zaczął powoływać dalsze okoliczności, komplementarne względem powodów wskazanych w pierwszym oświadczeniu o odwołaniu darowizny, ale mogące także stanowić samodzielną podstawę do odwołania darowizny; czy w przypadku wniesienia pozwu i powoływania się na dalsze okoliczności w toku procesu darczyńca może wskazywać na przejawy niewdzięczności w sposób nieograniczony, czy też w przypadku każdego zachowania wyczerpującego znamiona rażącej niewdzięczności należy złożyć odrębne oświadczenie o odwołaniu darowizny i zbadać, czy zachowanie zostało ujawnione w toku procesu w ciągu roku od jego wystąpienia”, - Jakie jest „znaczenie stopnia pokrewieństwa pomiędzy darczyńcą a obdarowanym przy ocenie przesłanki rażącej niewdzięczności z art. 898 § 1 k.c.”.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, niepubl., z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, niepubl.; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, niepubl., z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, niepubl., z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18, niepubl.). Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych kryteriów. Przedstawione zagadnienia mają charakter kazuistyczny i są ściśle osadzone w stanie faktycznym sprawy.
Argumentacja wniosku zmierza do zakwestionowania oceny dowodów i ustaleń faktycznych dokonanych w toku instancji, co nie może odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym ze względu na treść art. 39813 § 2 w zw. z art. 3983 § 3 k.p.c.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.
Dz. U. z 2018 r., poz. 265). l.nał