Supreme Court dismisses cassation appeal on easement acquisition by prescription due to lack of clear legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by P.2 S.A. against the lower court's decision regarding the acquisition of an easement by prescription. The appellant argued that easements could not be acquired by prescription on railway land and questioned the calculation of the prescription period, but the court found these arguments insufficient. The court determined that the appellant failed to demonstrate a clear legal error or a need for unified interpretation of the law, thus rejecting the appeal under Article 3989 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts or divergencies, involves procedural invalidity, or is obviously well-founded; mere assertion of a clear legal error without demonstrating that the error renders the judgment obviously incorrect prima facie is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I CSK 42/24 POSTANOWIENIE 23 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 23 lipca 2025 r. w Warszawiew sprawie z wniosku E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.z udziałem Skarbu Państwa - Starosty G., P.1 spółki akcyjnej w W. i P.2 spółki akcyjnej w W.o zasiedzenie służebności,na skutek skargi kasacyjnej P.2 spółki akcyjnej w W.od postanowienia Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z 29 czerwca 2023 r., V Ca 146/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. ustala, że wnioskodawca i skarżący ponoszą koszty postępowania kasacyjnego we własnym zakresie.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna uczestnika postępowania P.2 S.A. w W. od postanowienia Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 czerwca 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne.
Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.
W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem, że „Specyfika działalności uczestników ad.2) i ad.3) powoduje, że na terenach kolejowych nie powinno być możliwe nabycie służebności w drodze zasiedzenia” oraz przyjętym w zaskarżonym orzeczeniu biegiem terminu zasiedzenia nie daje zaś podstaw.
W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje również podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni przepisów w kwestii „od kiedy liczyć termin zasiedzenia służebności przesyłu oraz kwestii ewentualnego zaliczania okresu posiadania służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu przed 3.08.2008 r. do okresu posiadania służebności przesyłu.”, w zakresie wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich interpretacji.
Skarżący nie wskazał w sposób przekonywający na istnienie tego rodzaju wątpliwości w sytuacji, gdy powołane przez skarżącego przepisy były już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego. Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 1 w zw. z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[a.ł]