Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Art. 3989 § 2 CPC.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by H. F. against the Second Instance Court's decision in an inheritance dispute. The appellant argued that the first-instance court's failure to fully explain the factual situation constituted such a glaring error that the appeal was obviously meritorious. The court rejected this claim, ruling that the appellant's arguments did not meet the high threshold for 'obvious merit' required to bypass the normal cassation review process.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it is obviously meritorious, which requires a prima facie violation of law apparent to any average lawyer without deep analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I CSK 42/23 POSTANOWIENIE 29 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 29 lutego 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku L. F.z udziałem S. P., T. F., Powiatu B., H. F., A. F., A. B., H. G. i J. M.o dział spadku,na skutek skargi kasacyjnej H. F.od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościuz 6 kwietnia 2022 r., I Ca 640/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna uczestnika H.
F. od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 6 kwietnia 2022 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.
W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z jego twierdzeniem, że "uchybienia Sądu I instancji w zakresie wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego były tak rażące, że Sąd II instancji winien je zauważyć i rozpoznać nawet bez powoływania się apelującego na zarzuty formalne a także zwrócić uwagę na nieważność postępowania i postanowienia wstępne uchylić w całości", nie daje zaś podstaw.
Powyższa argumentacja zawarta w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie pozwala przyjąć, że z przyczyn wskazanych przez skarżącego skarga kasacyjna, oparta o zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jest oczywiście uzasadniona. W orzecznictwie podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest nawet oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).[SOP][ms]