Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4164/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on land servitude entry, citing lack of legal issue and procedural limits.

Case Number I CSK 4164/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a land servitude entry participant against the Second Instance Court's decision. The appellant argued for a full review of the case, while the applicants requested dismissal and cost recovery. The court ruled that the appeal failed to meet the statutory prerequisites for admission, as the lower courts correctly limited their review to the written application and documents without conducting evidentiary proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 6268 § 2 k.p.c.: The Supreme Court admits cassation appeals only if they raise significant legal issues or serious interpretative doubts; in land servitude entry proceedings, the registry court is strictly limited to reviewing the written application and attached documents, prohibiting evidentiary proceedings.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility land servitude entry registry court jurisdiction evidentiary proceedings prohibition legal issue prerequisite

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Art. 6268 § 2 k.p.c.
Z treści art. 6268 § 2 k.p.c. wynika zakaz prowadzenia przez sąd wieczystoksięgowy postępowania dowodowego, poza badaniem dokumentów dołączonych do wniosku o wpis w księdze wieczystej.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Kontrola sądu drugiej instancji powinna być ograniczona do oceny, czy w świetle dokumentów dołączonych do wniosku i będących przedmiotem badania sądu pierwszej instancji, była podstawa do dokonania lub odmowy wpisu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1, art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., z uwzględnieniem § 5 pkt 5 w zw.
art. 3989 § 1 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 6269 k.p.c
6268 § 1 i 2 k.p.c., art. 6269 k.p.c., 6262 k.p.c., art.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 4164/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z wniosku A. K. i R. K.‎z udziałem H. K.‎o wpis służebności gruntowej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki ‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Koszalinie ‎z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt VII Ca 231/21, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od uczestniczki na rzecz wnioskodawców kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 6 lipca 2021 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie oddalił apelację uczestniczki H. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Koszalinie z 20 stycznia 2021 r. w sprawie z wniosku A. K. i R. K. o wpis służebności gruntowej w Dziale III ksiąg wieczystych nr […] i nr […]1.Uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok Sądu drugiej instancji w całości oraz domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego oraz poprzedzającego go postanowienia Sądu Rejonowego, a także przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi wnioskodawcy wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Zdaniem skarżącej w sprawie występuje „istotne zagadnienia prawne, łączące się z dalszymi następującymi kwestiami (rozpatrywanymi w toku prowadzonego postępowania) odnośnie ustanowienia służebności gruntowej”.Skarżąca wskazała także, że w sprawie występuje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów dotyczące dopuszczalności i zasad stosowania norm, zwłaszcza art. 6268 § 1 i 2 k.p.c., art. 6269 k.p.c., 6262 k.p.c., art. 62613 § 1 k.p.c. w związku z art. 328 § 1-2 k.p.c., art. 5181 § 3 k.p.c., art. 3 ust. 1, art. 32, ust 1-2 u.k.w.h, art. 285 § 1-2, art. 287 k.c., art. 245 § 2 k.c., art. 250 § 1 i art. 244 § 1 k.p.c., art. 145 k.c., art. 285 § 1-2 k.c., art. 287 k.c., art. 3 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 32, ust 1-3, art. 33 u.k.w.h., art. 12 ust. 1 pkt 3, art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 22 ust. 2 i 3 p.g.k., art. 3051 k.c., art. 124 u.g.n., art. 92 § 1 pkt 5-9, § 3, art. 80 § 1-2, art. 94 § 1-2 art. 94 § 1-2 w zw. z art. 93 pr. not., § 26 pkt 1-4, § 27 ust. 1-5, § 28 pkt 1-10 rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego mapy dla celów prawnych.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, niepubl., z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, niepubl.; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, niepubl., z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, niepubl., z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18, niepubl.).Z kolei powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (por. m.in. niepublikowane postanowienia SN: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02, z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).

Skarga kasacyjna nie spełnia wskazanych wyżej kryteriów. Zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego wyznacza art. 6268 § 2 k.p.c. ograniczając ją, w postępowaniu zarówno przed sądem pierwszej jak i drugiej instancji, do badania treści wniosku o wpis, jego formy, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treści księgi wieczystej (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2021 r., III CSKP 16/21). Rozpoznając wniosek o wpis we wskazanych wyżej granicach, sąd wieczystoksięgowy nie może uwzględniać żadnych dalszych okoliczności wynikających z wniosku o wpis i dołączonych dokumentów.

Z treści art. 6268 § 2 k.p.c. wynika zakaz prowadzenia przez sąd wieczystoksięgowy postępowania dowodowego, poza badaniem dokumentów dołączonych do wniosku o wpis w księdze wieczystej. Kontrola sądu drugiej instancji powinna być ograniczona do oceny, czy w świetle dokumentów dołączonych do wniosku i będących przedmiotem badania sądu pierwszej instancji, była podstawa do dokonania lub odmowy wpisu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., z uwzględnieniem § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.

Dz. U. z 2018 r., poz. 265). l.nał