Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code Art. 3989.1.1.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the district court's decision to reject the claim for prescription. The appellant argued that the case involved significant legal issues regarding evidence of document delivery dates and the interpretation of ambiguous court records. The court found that the appellant failed to demonstrate the existence of a significant legal issue, as the questions raised were not novel or unresolved in existing jurisprudence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if the appellant fails to prove the existence of a significant legal issue, as the preliminary review stage is limited to checking statutory prerequisites rather than the merits of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 3813/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z wniosku T. G.z udziałem miasta stołecznego Warszawy i T. G. - następcy prawnego J. G.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawiez dnia 29 października 2021 r., sygn. akt V Ca 2299/20, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy T. G. na rzecz pozwanego miasta stołecznego Warszawy kwotę 1350 ( jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 21 września 2020 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy - Woli w Warszawie uwzględnił wniosek T. G. o stwierdzenie zasiedzenia. Postanowieniem z 29 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w ten sposób, że oddalił wniosek. W skardze kasacyjnej wnioskodawca, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zdaniem skarżącego w sprawie występują istotne zagadnienia prawne sprowadzające się do odpowiedzi na pytania:
1. czy strona może dowodzić daty złożenia pisma procesowego na podstawie innych środków dowodowych niż: potwierdzenie nadania przesyłki, urzędowej adnotacji na kopercie, w szczególności, czy dokumentem dowodzącym daty nadania pisma procesowego może być potwierdzenie odbioru?;
2. czy w przypadku niesuwalnych wątpliwości wynikających w szczególności z niejednoznaczności prezentaty sądu lub braków odnośnie tego, czy pismo procesowe zostało złożone przez nadanie w placówce pocztowej, czy też zostało złożone wpływem bezpośrednim na biuro podawcze, powinny być one wyjaśnione na korzyść pierwszej, czy drugiej z podanych możliwości?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).
Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka nie została wykazana. W uzasadnieniu nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wywód prawny uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy (zob. postanowienie SN z 26 września 2019 r., I CSK 228/19).
Takich wątpliwości skarga kasacyjna nie zawiera. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.[asał]