Legislator Case Law & Legislation
I CSK 3291/24 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as it challenges factual findings rather than legal interpretation.

Case Number I CSK 3291/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the lower court's decision on the acquisition of easement rights. The appellant argued that the lower court incorrectly determined the scope of the easement area, but the Supreme Court found the appeal lacked a clear legal issue. The court ruled that the appeal primarily challenged the evaluation of evidence and factual findings, which are not grounds for cassation under Polish civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it merely questions factual findings or evidence evaluation without raising a significant legal issue or clear statutory interpretation error.

Keywords

AI generated
cassation appeal easement acquisition factual findings evidence evaluation civil procedure law legal interpretation Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
§ 10 ust. 4 pkt 2 i § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej przy uwzględnieniu § 10 ust. 4 pkt 2 i § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienia SN: z 21 maja 2025 r., I CSK 558/24
z 26 marca 2025 r., I CSK 3537/23
z 30 stycznia 2025 r., I CSK 3814/23
z 31 grudnia 2024 r., I CSK 1853/23
z 20 listopada 2024 r., I CSK 2892/23
z 14 września 2023 r., I CSK 518/23
z 27 lipca 2023 r., I CSK 5328/22
I CSK 558/24
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of preliminary grounds under Civil Procedure Code Art. 3989.
I CSK 3537/23
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation issues or obvious legal violation.
I CSK 3814/23
Supreme Court dismisses appeal claiming clear violation of substantive law regarding will validity.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3291/24 POSTANOWIENIE 27 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 27 stycznia 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku P. spółki akcyjnej‎w K.-J.‎z udziałem Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo B.‎o zasiedzenie służebności,‎na skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej‎w K.-J.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z 13 marca 2024 r., II Ca 83/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej 240 (dwieście czterdzieści) złotych z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wnioskodawczyni do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni, P. spółka akcyjna w K.-J., wywiodła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z 13 marca 2024 r., wydanego w sprawie przy udziale Skarbu Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo B. o zasiedzenie służebności.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni wskazała na oczywistą zasadność skargi polegającą na niewłaściwym uznaniu przez Sąd II instancji, że Spółka nie spełniła przesłanek do zasiedzenia nieruchomości w obszarze korzystania przez wnioskodawcę z nieruchomości uczestnika postępowania pokrywającą się z obszarem określonym notarialną umową o ustanowienie służebności przesyłu za repertorium A nr […] ‎z 29 października 2014 r. oraz umową dzierżawy nr […] z 20 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa.

Przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jaką jest jej oczywista zasadność, może dotyczyć jedynie przepisów prawa niepodlegających różnej wykładni i niepozostawiających sądowi swobody oceny. Chodzi przy tym ‎o wykładnię w oczywisty, dostrzegalny już prima facie sposób, sprzeczną ‎z jednolitą i ugruntowaną wykładnią skonkretyzowanego przepisu, przyjmowaną ‎w orzecznictwie i nauce prawa (zob. m.in. postanowienia SN: z 21 maja 2025 r., ‎I CSK 558/24; z 26 marca 2025 r., I CSK 3537/23; z 30 stycznia 2025 r., ‎I CSK 3814/23; z 31 grudnia 2024 r., I CSK 1853/23; z 20 listopada 2024 r., ‎I CSK 2892/23; z 14 września 2023 r., I CSK 518/23; z 27 lipca 2023 r., ‎I CSK 5328/22).Analiza skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że przesłanka ‎z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. nie została spełniona.

Wnioskodawczyni pod pozorem oczywistej zasadności w istocie pyta o trafność stanowiska Sądu Okręgowego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy. Przedstawiła wyłącznie własne stanowisko, polemizując z niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciem Sądu drugiej instancji.W istocie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest ściśle związane z podstawami kasacyjnymi, które opierają się na zarzutach dotyczących oceny materiału dowodowego. Skarżąca kwestionuje bowiem ocenę materiału dowodowego przeprowadzoną przez Sądy pierwszej i drugiej instancji.Podstawami skargi kasacyjnej nie mogą być objęte zarzuty błędnych ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.), więc nie można z odwołaniem się do nich kreować zagadnienia prawnego opartego na założeniu, że ‎w rzeczywistości miał miejsce stan faktyczny inny, niż ustalony przez sądy obu instancji, czyli inny, niż stanowiący podstawę rozstrzygnięcia.Nie jest rzeczą Sadu Najwyższego ustalanie stanu faktycznego ‎i dopuszczanie w sprawie nowych dowodów.

Skarżąca błędnie traktuje skargę kasacyjną jako trzecią instancję odwoławczą. Znamienne, że Sądy meriti nie stwierdziły zasiedzenia.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozostawia wątpliwości co do tego, że w istocie skarżąca oparła swoją skargę prawie wyłącznie na podważaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i poczynionych na tej podstawie przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych. Znamienne przy tym, że wnioskodawczyni błędnie upatruje oczywistej zasadności skargi kasacyjnej polegającej na naruszeniu przepisów prawa materialnego i procesowego, powtarzając przy tym szereg przepisów, które wskazała w apelacji.

Tego rodzaju zarzuty są w skardze kasacyjnej niedopuszczalne, a co za tym idzie odwoływanie się do nich nie może uzasadniać przyjęcia skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy uznał, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności w postaci nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia ‎15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej przy uwzględnieniu § 10 ust. 4 pkt 2 i § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Adam Doliwa‎ (P.H.)[a.ł]