Legislator Case Law & Legislation
I CSK 3537/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation issues or obvious legal violation.

Case Number I CSK 3537/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a civil judgment awarding damages to the plaintiff. The defendant argued that the lower court's interpretation of legal provisions required clarification due to inconsistencies in judicial practice. The court ruled that the appellant failed to demonstrate actual divergences in case law or prove an obvious legal violation, as the lower court's single-judge panel did not constitute a clear constitutional breach under current jurisprudence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 2, 4 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises serious interpretative doubts regarding legal provisions or involves an obvious legal violation, which requires specific proof of divergent case law or a glaring error.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility legal interpretation doubts obvious legal violation judicial divergence requirement single judge panel validity civil procedure code constitutional right to trial

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.
art. 3989 § 2 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art.
art. 99 k.p.c.
98 § 1 i art. 99 w związku z art.
art. 108 § 1 k.p.c.
99 w związku z art. 108 § 1, art.
art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Jacek Grela [S.J.][a.ł] ‎
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
I UK 285/07).Należy podkreślić, że w judykaturze Sądu Najwyższego uznano, że odstępstwo od zasady kolegialności składu sądu odwoławczego nie jest równoznaczne z oczywistym naruszeniem art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (zob.
art. 2 Konstytucji RP
1 Konstytucji RP), ponieważ nie jest konieczne dla ochrony zdrowia publicznego (art. 2 i art.
art. 31 ust. 3 Konstytucji RP
art. 379 pkt 4 k.p.c.
3 Konstytucji) i prowadzi do nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.), przy czym zastrzegł, że przyjęta w tej uchwale wykładnia prawa obowiązuje od dnia jej podjęcia.
art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.
- zasada prawna - III PZP 6/22, wyjaśnił, że rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18
postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
postanowienie SN z 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15
postanowienie SN z 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15).
postanowienie SN z 8 marca 2002 r., I PKN 34/01
postanowienie SN z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02
postanowienie SN z 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07
postanowienie SN z 29 kwietnia 2022 r., III CZP 77/22
uchwała składu siedmiu sędziów z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22
II CSK 71/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Art. 3989.
II CSK 84/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoning citing specific procedural articles.
I UK 283/07
II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).Skarżąca nie wykazała powołanej we wniosku przesłanki w rozumieniu powyżej wyjaśnionym.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3537/23 POSTANOWIENIE 26 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 26 marca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa J. C.‎przeciwko A. J.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej A. J.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu‎z 8 marca 2023 r., I Ca 1/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od A. J. na rzecz J. C. 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 7 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy w Elblągu zasądził od A. J. na rzecz J. C. 5 627,85 zł wraz z odsetkami od 6 lutego 2020 r. i oddalił powództwo w pozostałym zakresie.Wyrokiem z 8 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Elblągu zmienił ww. wyrok w punkcie II w ten sposób, że zasądził od pozwanej na rzecz powoda dodatkowo 69 372,15 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 16 lutego 2020 r. do dnia zapłaty oraz oddalił apelację w pozostałym zakresie.W skardze kasacyjnej pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.Zdaniem skarżącej w sprawie występuje potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).

Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r.

II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).Skarżąca nie wykazała powołanej we wniosku przesłanki w rozumieniu powyżej wyjaśnionym. Nie należy zrównywać wielokierunkowości stosowania prawa w niejednakowych stanach faktycznych oraz różnorodności orzecznictwa - naturalnej i uzasadnionej - z rozbieżnością orzecznictwa, zasadniczo niepożądaną i wymagającą krytycznej oceny oraz ewentualnej eliminacji. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie jest więc wystarczające przytoczenie spraw i oznaczających je sygnatur bez wykazania, że rozbieżność w orzecznictwie rzeczywiście występuje, że jest istotna i że wyraża się odmiennością rozstrzygnięć wydanych w takich samych lub bardzo podobnych okolicznościach faktycznych i prawnych (zob. postanowienie SN z 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15).

Takich argumentów skarżąca nie przedstawiła. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r.

I UK 285/07).Należy podkreślić, że w judykaturze Sądu Najwyższego uznano, że odstępstwo od zasady kolegialności składu sądu odwoławczego nie jest równoznaczne z oczywistym naruszeniem art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (zob. uzasadnienie postanowienia SN z 29 kwietnia 2022 r., III CZP 77/22). Ostatecznie w związku z licznymi rozbieżnościami w orzecznictwie, Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z 26 kwietnia 2023 r. - zasada prawna - III PZP 6/22, wyjaśnił, że rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), ponieważ nie jest konieczne dla ochrony zdrowia publicznego (art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji) i prowadzi do nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.), przy czym zastrzegł, że przyjęta w tej uchwale wykładnia prawa obowiązuje od dnia jej podjęcia.

Z tego powodu brak jest podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Jacek Grela [S.J.][a.ł] ‎