Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2613/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of clear legal error or interpretative need under Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 2613/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by P.D. against the District Court's ruling on inheritance acquisition. The appellant argued for clear justification of the lower court's decision and potential legal interpretation issues, but the court found no substantial legal question or serious doubts in the interpretation of Article 2432 of the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected because the alleged violation of law did not meet the threshold for a clear error requiring Supreme Court review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if there is a significant legal issue, a need for interpretation of laws causing divergences in case law, invalidity of proceedings, or obvious justification of the appeal, which requires a prima facie violation of law causing an obviously incorrect judgment.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal clear legal error threshold interpretation of civil procedure code divergence in case law inheritance acquisition proceedings supreme court jurisdiction costs of cassation proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Nie wskazują bowiem na to dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego.Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 520 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 w zw.
Art. 13 § 2 art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 13 § 2 art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[as]
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[as]
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 2432 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
2432 k.p.c., w zakresie wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Nie wskazują bowiem na to dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego.Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[as]

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 2613/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku P.D.‎z udziałem Gminy Wrocław, Z. D., M. P., A. W., W. D., J. D., P. D.1, J. P., J. S., M. W., M. W.1, A. D., M. D., K. D., B. D., B. D.1, P. D.2 i B. D.2‎o stwierdzenie nabycia spadku po C. S.,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu‎z dnia 10 września 2021 r., sygn. akt II Ca 2366/20, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. zasądza od wnioskodawcy P. D. na rzecz uczestników postępowania P. D.1, B. D.1, P. D.2 i B. D.2 kwoty po 360 zł (trzysta sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 10 września 2021 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność oraz na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.

W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem, że "rozstrzygnięcie sądu cywilnego w zaskarżonym orzeczeniu zostało podjęte z naruszeniem przepisów powołanych w podstawach kasacyjnych " nie daje zaś podstaw.

W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje też podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 2432 k.p.c., w zakresie wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich interpretacji.

Skarżący nie wskazał w sposób przekonywający na istnienie tego rodzaju wątpliwości. Nie przedstawił także argumentacji pozwalającej stwierdzić, że występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie. Takie stwierdzenie wymaga przytoczenia przykładów orzeczeń wskazujących na rzeczywistą rozbieżność w wykładni, czego skarżący nie uczynił. Nie wskazują bowiem na to dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego.Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 13 § 2 art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[as]