Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2368/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as it lacks clear legal error or interpretative necessity.

Case Number I CSK 2368/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a company against a lower court judgment. The appellant argued for clear justification of the appeal and the need for legal interpretation of specific civil code provisions. The court rejected these claims because the alleged legal errors were not obvious to a standard lawyer and no significant judicial inconsistencies existed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if it presents a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts or divergences in case law, involves procedural invalidity, or is obviously well-founded; mere assertion of a legal violation without demonstrating an obviously erroneous judgment or lack of interpretative necessity does not meet these criteria.

Keywords

AI generated
cassation appeal clear justification legal interpretation divergent case law obvious legal error Supreme Court civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).[a.ł] ‎ sp
Art. 65 § 1 and 2 k.c.
Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 65 § 1 i 2 w związku z art.
Art. 917 k.c.
65 § 1 i 2 w związku z art. 917, art.
Art. 448 k.c.
Art. 24 § 1 k.c.
448 i art. 24 § 1 k.c., nie daje zaś podstaw.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 24 § 1 k.c
448 i art. 24 § 1 k.c., nie daje zaś podstaw.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
24 § 1 k.c., w zakresie wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).[a.ł] ‎ sp

Cited Case Law

AI generated
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
I UK 285/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
I UK 46/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
II UK 37/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
VI ACa 150/22
spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 28 września 2022 r., VI ACa 150/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2368/23 POSTANOWIENIE 25 października 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 25 października 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa J.B.‎przeciwko T. spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej T. spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 28 września 2022 r., VI ACa 150/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2022 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.

W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 65 § 1 i 2 w związku z art. 917, art. 448 i art. 24 § 1 k.c., nie daje zaś podstaw.

W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje również podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 65 § 1 i 2, art. 917, art. 448 i art. 24 § 1 k.c., w zakresie wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich interpretacji. Skarżący nie wskazał w sposób przekonywający na istnienie tego rodzaju wątpliwości.

Nie przedstawił także argumentacji pozwalającej stwierdzić, że występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie. Takie stwierdzenie wymaga przytoczenia przykładów orzeczeń wskazujących na rzeczywistą rozbieżność w wykładni, czego skarżący nie uczynił. Nie wskazują bowiem na to dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego. Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).[a.ł] ‎ sp