Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2278/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious justification under Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 2278/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ordering the appellant to pay the respondent's costs. The court found that the appellant failed to demonstrate a significant legal issue or an obvious violation of law warranting cassation review. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the strict statutory requirements for extraordinary review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is dismissed if it does not present a significant legal issue, require interpretation of laws causing serious doubts, or constitute an obvious violation of law necessitating uniform application.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal significant legal issue obvious violation of law Civil Procedure Code uniform interpretation of law

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 387 § 21 pkt 2 k.p.c
378 § 1 w związku z art. 387 § 21 pkt 2 k.p.c., art.
art. 5 k.c
art. 58 § 3 k.c
65 § 2 w związku z art. 58 § 3 k.c., art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 2278/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko P. Ś.‎o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt XXVII Ca 2384/18, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,– zachodzi nieważność postępowania,– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2019 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność.

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.

W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem oczywistego naruszenia art. 378 § 1 w związku z art. 387 § 21 pkt 2 k.p.c., art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece w zw. z art. 58 § 2 i art. 5 k.c. oraz art. 65 § 2 w związku z art. 58 § 3 k.c., art. 106 ust. 3 i art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie daje zaś podstaw.

W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n