Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds, finding no significant legal issue regarding expert evidence in partial incapacitation cases.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a partial order of incapacitation due to alcoholism. The appellant argued that the appellate court failed to order fresh psychiatric expert opinions, claiming this raised a significant legal issue regarding the scope of 'conducting affairs' under the Civil Code. The court determined that the appellant's arguments did not meet the strict criteria for a significant legal issue under the Civil Procedure Code, as they lacked novelty and qualified uncertainty.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 16 § 1 k.c.: A cassation appeal is rejected if it does not present a significant legal issue characterized by novelty and qualified uncertainty, or if it fails to demonstrate serious interpretative doubts requiring Supreme Court resolution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 2091/24 POSTANOWIENIE 9 października 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 9 października 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku K. P.z udziałem W. P. i Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Białymstokuo ubezwłasnowolnienie,na skutek skargi kasacyjnej W. P.od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Białymstokuz 22 lutego 2024 r., I ACa 1586/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Postanowieniem z 28 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku ubezwłasnowolnił częściowo z powodu zaburzeń psychicznych W.
P.Postanowieniem z 22 lutego 2024 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku oddalił apelację uczestnika W. P.W skardze kasacyjnej uczestnik, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Zdaniem skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a mianowicie: czy w świetle art. 316 § 1 w zw. z art. 13 § 2 oraz art. 553 § 1 i 2 i art. 5541 § 1 k.p.c. sąd rozpoznający apelację od postanowienia w przedmiocie ubezwłasnowolnienia częściowego ze względu na zaburzenia zachowania spowodowane alkoholizmem jest zobowiązany do dopuszczenia dowodu z opinii lub opinii uzupełniającej biegłych lekarzy psychiatry i neurologa (psychologa) aktualnej na dzień orzekania w postępowaniu apelacyjnym w sytuacji, gdy stwierdzona choroba alkoholowa, jej przebieg i aktualny wpływ na funkcjonowanie osoby chorej może zmieniać się w czasie, co ma wpływ na ocenę zasadności wniosku o ubezwłasnowolnienie?W ocenie uczestnika istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a mianowicie: czy w świetle art. 16 § 1 k.c. pomoc wprowadzeniu spraw osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie częściowe dotyczy czynności faktycznych czy prawnych?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka nie została wykazana. W uzasadnieniu nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.
Wywód prawny uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy (zob. postanowienie SN z 26 września 2019 r., I CSK 228/19). Takich wątpliwości skarga kasacyjna nie zawiera.Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r.
II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).W orzecznictwie SN zostało wyjaśnione, że „prowadzenie spraw” w świetle art. 16 § 1 k.c., jest rozumiane szeroko; obejmuje ono czynności prawne i faktyczne, sprawy zarówno majątkowe, jak i osobiste. Zasadnicze znaczenie ma przy tym ustalenie przez sąd rzeczywiście istniejącego zakresu spraw wymagających decyzji i czynności danej osoby. Konieczne jest więc wyjaśnienie, w jakich konkretnych sprawach osobie tej potrzebna jest pomoc.
Nie można zatem poprzestać na ogólnym stwierdzeniu o potrzebie pomocy, skoro nieodzowne jest określenie rzeczywistego i skonkretyzowanego jej zakresu (zob. postanowienie SN z 4 lutego 2022 r., II CSKP 1225/22).Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.[ał] [S.J.]