Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues are already settled in existing case law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a pension adjustment ruling. The appellant argued that the case presented a new legal issue regarding the calculation of disability pensions, but the court found these questions were already resolved in established precedent. Consequently, the court held that the appeal failed to meet the statutory requirement for admitting a cassation to consideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on a new legal issue is admissible only if the issue is novel, unresolved in jurisprudence, and capable of advancing legal doctrine, otherwise it must be rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 190/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa M.J.przeciwko [...] Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W.o podwyższenie renty i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 4 grudnia 2017 r. powódka M.J. oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., tj. z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione.
Zagadnienie to musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, tj. dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, ICBSN 2009, nr 4, s. 48). Chodzi przy tym o zagadnienie o charakterze abstrakcyjnym, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji, a jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie nie tylko dla oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw.
Z tej przyczyny przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga wykazania przez skarżącego, że w sprawie występuje zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.Powyższych wymagań nie spełniła skarżąca w odniesieniu do dwóch zagadnień prawnych przedstawionych we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Odpowiedzi na sposób rozwiązania wyróżnionych w skardze problemów prawnych można bowiem odnaleźć w judykaturze Sądu Najwyższego (por. m.in. wyroki: z dnia 10 lutego 1968 r., II PR 510/68, nie publ., z dnia 19 listopada 1971 r., II PR 346/71, OSNCP 1972, nr 5, poz. 94, z dnia 18 kwietnia 1972 r., II PR 46/72, OSNCP 1972, nr 11, poz. 203, z dnia 27 listopada 1986 r., IV CR 371/86, nie publ., 13 października 1987 r., IV CR 265/87, nie publ., z dnia 3 marca 2005 r., I UK 196/04, OSNP 2006, nr 1-2, poz. 24, z dnia 3 sierpnia 2011 r., I PK 36/11, OSBP 2012/19-20/239 oraz z dnia 10 kwietnia 2014 r., II PK 191/13, M.P.Pr. 2014, nr 9, s. 486 - 489).
Z orzeczeń tych wynika, że w postępowaniu o zmianę wysokości renty sąd na podstawie art. 907 § 2 k.c. nie może zmieniać ustalonego przez sąd w prawomocnym orzeczeniu stopnia przyczynienia się poszkodowanego mającego wpływ na wysokość renty ani zasady odpowiedzialności. Nie jest natomiast związany sposobem obliczenia renty. Zgodnie też z jednolitym stanowiskiem piśmiennictwa roszczenie o rentę ma jednolity charakter. Należy przy tym podkreślić, że w sprawie, w której wniesiono skargę kasacyjną, Sąd Apelacyjny przyjął, że nie może obniżyć kwoty renty wcześniej zasądzonej.W sprawie nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. aj ał