Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error in inheritance share case.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the appellant, E.M., against the appellate court's award of an inheritance share to her. The appellant argued that the lower court committed obvious procedural violations by excluding expert testimony on donation values, which she claimed was essential for determining the share amount. The court rejected this claim, ruling that the appellant failed to demonstrate an obvious legal error warranting cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the alleged legal violations are not obvious and evident without deeper analysis, as mere assertions of serious errors without clear legal reasoning do not constitute an obvious ground for cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 170/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa E.M.przeciwko A.P.o zachowek,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 października 2018 r. Sąd Apelacyjny w [...] zmienił zaskarżony wyrok Sadu Okręgowego w K. z dnia 29 czerwca 2017 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanej A.P. na rzecz Powódki E.M. kwotę 86 217,17 złotych tytułem zachowku.Powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż – jej zdaniem – Sąd Apelacyjny dokonał rażących naruszeń przepisów postępowania, jakie legły u podstaw zaskarżonego wyroku, skutkujących niezgodnym z prawem oraz poczuciem sprawiedliwości rozstrzygnięciem.
Jak stwierdziła, uchybienia te w niewątpliwy sposób wpłynęły na wynik sprawy, a ponadto, ze względu na to, że w toku postępowania doszło do ograniczenia materiału dowodowego do przeprowadzenia jedynie dowodów z zeznań świadków i przesłuchania stron, przy jednoczesnym braku dopuszczenia dowodu z urzędu w postaci opinii biegłego, niemożliwe stało się – bez udziału biegłego – ustalenie wysokości dokonywanych darowizn podlegających zaliczeniu na poczet zachowku należnego powódce.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie wyjaśniono, że przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., stanowiąca jedną z przyczyn kasacyjnych, oczywista zasadność skargi kasacyjnej to jej oczywistość ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, niepubl., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, niepubl., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 niepubl.).
Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwaną nie ma takich walorów, niezależnie od tego, że zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego połączono z zarzutami dotyczącymi ustalenia faktów i oceny dowodów, co jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.). Samo opatrzenie zarzucanych naruszeń określeniami „rażące”, „niewątpliwe” oraz „niezgodne z prawem i poczuciem sprawiedliwości” – przy niedostatku ewidentnych i bezdyskusyjnych racji prawnych – nie prowadzi do wykazania „oczywistej” zasadności skargi. Określenia te, w konfrontacji z użytą w skardze argumentacją, mogą być uznane co najwyżej za ekspresywizmy językowe, mające znaczenie wyłącznie retoryczne, nie jurydyczne.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj