Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1192/24 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to lack of significant legal issue under Art. 3989 k.p.c.

Case Number I CSK 1192/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal without a merits review, ruling it did not meet the statutory criteria for admissibility. The appellant argued that the case presented a significant legal issue regarding consumer protection under Article 3851 of the Civil Code concerning unilateral consumer acts. The Court determined that this legal question had already been clarified in its own jurisprudence and did not require further interpretation to resolve the dispute. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 § 2 of the Civil Procedure Code, and the appellant was ordered to pay the defendants' costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it raises a significant legal issue, creates serious interpretative doubts, or involves procedural invalidity, excluding appeals based on unresolved factual disputes already settled by precedent.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility significant legal issue consumer protection law unilateral legal acts civil procedure code legal precedent procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
wyrok SN z 18 lipca 2024 r., II NSNc 389/23).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 11 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1, art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw.
Art. 3851 k.c.
W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne w zakresie interpretacji art. 3851 k.c. w zw.
Art. 10 pr. weksl.
w związku z art. 108 § 1, art.
Art. 32 pr. weksl.
10 i art. 32 pr. weksl., sprowadzające się do pytania, czy zakres ochrony konsumentów na gruncie art.
art. 3989 § 1 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1192/24 POSTANOWIENIE 4 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 4 grudnia 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa Ż. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎przeciwko J. D. i A. K.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej Ż. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu‎z 19 października 2023 r., I ACa 176/22, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanych 5 400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 19 października 2023 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Ż. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko J. D. i A. K. o zapłatę, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 30 lipca 2021 r. w ten sposób, że uchylił w stosunku do pozwanych J. D. i A. K. nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla wydany 30 sierpnia 2017 r. przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie sygn. akt XVIII Nc 341/17 i oddalił powództwo w stosunku do pozwanych oraz orzekł o kosztach postępowania.Powód wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu drugiej instancji w całości oraz wnosił o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi pozwani wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie od powoda na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne w zakresie interpretacji art. 3851 k.c. w zw. z art. 10 i art. 32 pr. weksl., sprowadzające się do pytania, czy zakres ochrony konsumentów na gruncie art. 3851 k.c. obejmuje również jednostronne czynności prawne pochodzące od konsumenta i skierowane do przedsiębiorcy, jakimi jest oświadczenie wekslowe stanowiące jedynie instrukcję do wypełnienia weksla przez wierzyciela wekslowego.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Skarga kasacyjna nie spełnia powyższych kryteriów. Sąd Najwyższy wyjaśnił już, że w przypadku dochodzenia zapłaty na podstawie roszczeń wywodzonych z umowy zawartej z konsumentem (konsumentami), niezależnie od złożonej przez pozwanych deklaracji wekslowej i wystawionego weksla, sąd ma obowiązek przeprowadzenia badania treści umowy przez pryzmat art. 3851 k.c., co ma swoje źródło w konstytucyjnej zasadzie ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi (zob. wyrok SN z 18 lipca 2024 r., II NSNc 389/23).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 11 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.

Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).[SOP]r.g. ‎