Supreme Court dismisses cassation appeal withdrawn by agreement and orders mutual cost waiver.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the Bank after the defendant withdrew the appeal entirely due to a settlement agreement. Although the plaintiffs had requested costs based on legal norms, the court determined that the withdrawal resulted from a mutual agreement between the parties. Consequently, the court applied the statutory rule for withdrawn appeals to order the mutual waiver of cassation costs and referred the request for a refund of the paid fee to the appellate court.
Legislator headnote
AI generatedart. 391 § 2 k.p.c.; art. 104 § 1 k.p.c.; art. 39821 k.p.c.; art. 200 § 14 k.u.k.: When a cassation appeal is withdrawn pursuant to a settlement agreement between the parties, the proceedings are dismissed and costs are waived mutually unless the parties have agreed otherwise.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 1024/26 POSTANOWIENIE 28 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 28 maja 2026 r. w Warszawiew sprawie z powództwa D.G., J.T., M.G. i R.T.przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.o zapłatę i ustalenie,na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz 25 listopada 2025 r., V ACa 2960/25, 1. umarza postępowania kasacyjne;
2. znosi wzajemnie koszty postępowania kasacyjnego;
3. przekazuje wniosek pozwanego o zwrot opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.
UZASADNIENIE
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 25 listopada 2025 r. (sygn. akt V ACa 2960/25), wydanego w sprawie z powództwa D.G., J.T., M.G. i R.T. o zapłatę i ustalenie, wniósł pozwany Bank spółka akcyjna w W., który od dnia 24 kwietnia 2026 r. działa pod firmą Bank spółka akcyjna (zmiana firmy ujawniona w KRS). W piśmie procesowym z 15 kwietnia 2026 r. pełnomocnik pozwanego – w związku z zawarciem w dniu 2 kwietnia 2026 r. porozumienia pomiędzy stronami – cofnął skargę kasacyjną w całości oraz wniósł o wzajemne zniesienie kosztów postępowania kasacyjnego. Pełnomocnik pozwanego wniósł również o zwrot uiszczonej opłaty od skargi kasacyjnej oraz podał, że odpis pisma został nadany bezpośrednio przesyłką poleconą do pełnomocnika powodów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez pozwanego, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową, która wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli. Skutkuje ono koniecznością umorzenia postępowania (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 104 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 oraz art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło w związku z zawarciem przez strony porozumienia. Treść porozumienia nie została przedłożona, a strony nie złożyły zgodnych oświadczeń co do rozliczenia kosztów postępowania kasacyjnego. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę kasacyjną powodowie wnieśli o zasądzenie kosztów według norm prawem przewidzianych, jednak brak jest podstaw do uwzględnienia tego wniosku, skoro cofnięcie skargi nastąpiło w wyniku porozumienia stron, a brak dowodu, że strony postanowiły inaczej.
Powodowie po cofnięciu skargi nie sprzeciwili się także, aby orzec o kosztach według innej zasady niż wskazanej przez pełnomocnika pozwanego w piśmie cofającym skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi kasacyjnej – jako wynik porozumienia stron – uzasadnia więc zastosowanie art. 104 k.p.c., który przewiduje wzajemne zniesienie kosztów, jeżeli strony nie postanowiły inaczej. W razie cofnięcia środka zaskarżenia w wyniku porozumienia stron, sąd stosuje odpowiednio art. 104 k.p.c., znosząc koszty wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2015 r., I PK 67/15, z 11 grudnia 2024 r., II CSKP 568/23, z 28 sierpnia 2025 r., II CSKP 240/23 oraz z 23 października 2025 r., I CSK 2266/24).W zakresie wniosku pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty od skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy uwzględnił załączony do akt dowód jej uiszczenia z oddziału finansowego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu.
Wniosek ten przekazano do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu jako sądowi, który pobrał opłatę, zgodnie z art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 80a zdanie pierwsze ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 1228). Dariusz Dończyk (A.G.) [r.g.]