Supreme Court dismissed appeal for failure to cite specific legal provisions and prove damages under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint against a final judgment ordering payment of damages and interest. The appellant alleged violations of substantive and procedural civil law but failed to explicitly identify the specific articles of law with which the contested decision was inconsistent. Furthermore, the court found the appellant failed to substantiate the claim that the judgment caused actual financial loss, as the awarded amount far exceeded contractual entitlements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; A complaint for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment must separately cite the specific legal provisions violated and provide evidence proving the damage caused by the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 115/07
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie ze skargi L. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt VI ACa
(…), wydanego w sprawie z powództwa E.(...) Spółki z o.o. w W., obecnie A.(...) Sp. z
o.o. w W.
przeciwko L. M.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2006 r. (sygn. akt VI ACa 712/06) Sąd Apelacyjny
zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lutego 2006 r. [sygn. akt GC
(…)] w punktach l i II w ten sposób, że uchylił nakaz zapłaty wydany przez Sąd
Okręgowy w W. w dniu 10 października 2003 r.; zasądził od pozwanego L. M. na rzecz
powoda E.(...) sp. z o.o. kwotę 70.030,08 zł z odsetkami umownymi w wysokości 1000 zł
za każdy dzień zwłoki od dnia 15 lipca 2003 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 4850 zł
tytułem zwrotu kosztów procesu; w pozostałej części apelację oddalił i orzekł o kosztach
postępowania apelacyjnego.
Wyrok Sądu Apelacyjnego pozwany L. M. zaskarżył w całości skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu
wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację art. 95 i
104 k.c.; niewłaściwe zastosowanie art. 58 k.c. w związku z art. 3531 k.c., poprzez
zasądzenie na rzecz powoda odsetek w wysokości 1000 zł na podstawie zapisu § 9
umowy; nie zastosowanie art. 359 k.c., a także naruszenie prawa procesowego przez
niewłaściwe zastosowanie art. 328 § 2 k.p.c. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub jego zmianę i oddalenie
powództwa, a także zasądzenie na rzecz powoda od pozwanego kosztów postępowania
według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać - obok oznaczenia orzeczenia, od którego
została wniesiona, uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazania że wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosku
o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem - także przytoczenie podstaw oraz ich
uzasadnienie oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne.
W skardze przytoczono podstawy, wskazując na naruszone przepisy prawa
materialnego i procesowego, nie wskazano natomiast tych przepisów, z którymi
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.). Nie wszystkie wady
postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonego orzeczenia powodują jego
niezgodność z prawem. Przepisy powołane w podstawach skargi niekiedy będą
jednocześnie przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie zawsze
jednak zależność taka będzie występować. Wypełnienie obowiązku związanego z
wymaganiem określonym w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. - nałożonego na osoby uprawnione
do sporządzenia skargi, którymi są profesjonalni pełnomocnicy procesowi lub podmioty
o kwalifikacjach wskazanych w ustawie - nie może być zastąpione przez powołanie
jedynie podstaw skargi i ich uzasadnienie.
Przepis art. 4245 § 1 k.p.c. wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania
przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie może budzić zatem
wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 oraz z dnia
18 stycznia 2006 r., III CNP 21/05 nie publ.).
Wniesiona skarga nie spełnia także wymagania z art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.
Obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy, oznacza złożenie przez skarżącego w skardze
oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz
uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu skarżący może powoływać i
przedstawiać zarówno dowody, jak i inne środki, niespełniające wymagań wynikających
z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 OSNC 2006/1/16 oraz z dnia 23
września 2005 r. III CNP 5/05 nie publ.).
Skarżący nie wskazał, że związana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda
powstała. Nie uprawdopodobnił rozmiaru poniesionych szkód. Nie jest spełnieniem
wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie skarżącego, że została mu
wyrządzona szkoda, gdyż Sąd zasądził na rzecz powoda odsetki w wysokości dalece
wykraczającej ponad to, co przysługiwać mu mogło na podstawie umowy.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1
k.p.c.).