Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 69/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs ruling, upholding lower court's discretionary cost allocation decision.

Case Number IV CZ 69/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's decision to partially award litigation costs to the insurance company. The appellants argued that the cost allocation violated procedural statutes, but the Supreme Court held that such discretionary rulings are only subject to extraordinary review. Consequently, the appeal was rejected as unfounded, and the appellants were ordered to pay the costs of the appeal proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The Supreme Court's review of a lower court's discretionary decision on litigation costs is limited to exceptional circumstances, and the decision stands unless a special situation warrants intervention.

Keywords

AI generated
litigation costs allocation discretionary judicial power appeal procedure review costs of appeal proceedings exceptional circumstances standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 k.p.c.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie o kosztach za instancję odwoławczą stanowił przepis art. 102 k.p.c. w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest ugruntowane stanowisko, że przepis art.
Art. 370 k.p.c.
Postanowienie zaskarżyli powodowie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach za instancję odwoławczą. Zarzucili, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 102, art. 108, art. 370 i art. 373 k.p.c. i wnieśli o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i „nieorzekanie o kosztach postępowania”.
Art. 373 k.p.c.
370 w związku z art. 373 k.p.c.) Uzasadniając orzeczenie o kosztach za instancję odwoławczą, Sąd przytoczył art.
Art. 108 k.p.c.
Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 108 k.p.c., albowiem przepis ten – w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie w sprawie – nakłada na sąd wykonany w sprawie obowiązek orzeczenia o kosztach procesu w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 w związku z art.
Art. 105 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 105 § 1, art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 39814 k.p.c.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art.
art. 373 k.p.c
370 w związku z art. 373 k.p.c.) Uzasadniając orzeczenie o kosztach za instancję odwoławczą, Sąd przytoczył art.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 69/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Anna Owczarek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. G., C. G. i A. G. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w Warszawie o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2012 r., zażalenia powodów na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim orzeczenia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 lutego 2012 r., oddala zażalenie i zasądza od powodów na rzecz pozwanego po 100 (sto) zł kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powodów i zasądził od powodów na rzecz pozwanego po 1000 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu za drugą instancję Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika apelacja powodów została odrzucona z powodu nieuiszczenia – po oddaleniu zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych – w terminie należnej opłaty od apelacji (art. 370 w związku z art. 373 k.p.c.) Uzasadniając orzeczenie o kosztach za instancję odwoławczą, Sąd przytoczył art. 102 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. i wyjaśnił, że obciążył powodów częściowo tymi kosztami ze względu na sposób zakończenia sporu w drugiej instancji, jak również sytuację ekonomiczną powodów i charakter dochodzonego roszczenia.

Postanowienie zaskarżyli powodowie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach za instancję odwoławczą. Zarzucili, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 102, art. 108, art. 370 i art. 373 k.p.c. i wnieśli o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i „nieorzekanie o kosztach postępowania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ze względu na zakres zaskarżenia postanowienia zarzuty wydania postanowienia z naruszeniem przepisów dotyczących odrzucenia apelacji (art. 370 i art. 373 k.p.c.) nie podlegają kontroli zażaleniowej. Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 108 k.p.c., albowiem przepis ten – w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie w sprawie – nakłada na sąd wykonany w sprawie obowiązek orzeczenia o kosztach procesu w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie o kosztach za instancję odwoławczą stanowił przepis art. 102 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest ugruntowane stanowisko, że przepis art. 102 k.p.c. zawiera uprawnienie o charakterze czysto dyskrecjonalnym.

Wprawdzie kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady może być objęta kontrolą sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana 3 zaskarżonego orzeczenia o koszach powinna być tylko wyjątkowa (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2011 r., IV CZ 136/10, z dnia 11 maja 2011 r., I CZ 34/11, z dnia 19 października 2011 r., II CZ 68/11 i z dnia 9 lutego 2012 r., III CZ 2/12, niepubl.). Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji szczególnej i wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji.

Zarzut wydania postanowienia w zaskarżonej części z naruszeniem art. 102 k.p.c. należało zatem uznać za nieuzasadniony. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 w związku z art. 105 § 1, art. 391 § 1 i art. 3941 § 3 k.p.c. Przewidziana w § 12 ust. pkt 2 w związku z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.

U. 163, poz. 1349 ze zm.), przy wartości przedmiotu zaskarżenia 3000 zł, minimalna stawka za prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym wynosi 300 zł (50% z 600 zł). W tej sytuacji od każdego z powodów na rzecz pozwanego należało zasądzić po 100 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. db