Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CZ 34/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against appellate court's discretionary cost allocation decision under Polish Civil Procedure Code.

Case Number I CZ 34/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the appellate court's decision to shift procedural costs to the plaintiff. Although the lower court radically reduced the awarded sum, it applied Article 102 of the Civil Procedure Code based on a special factual situation. The Supreme Court held that while cost allocation is discretionary, any change must be exceptional, and no such special circumstances were found in this case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; The court's discretionary power to allocate costs under Article 102 of the Civil Procedure Code is subject to appellate review but requires exceptional justification for modification.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code cost allocation discretionary power appellate review special circumstances Supreme Court procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 k.p.c.
Sąd Okręgowy zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie szczególny stan faktyczny sprawy.
Art. 391 § 1 k.p.c.
102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze czysto dyskrecjonalnym.
Art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji szczególnej i wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).
art. 102 k.p.c
Sąd Okręgowy zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie szczególny stan faktyczny sprawy.
art. 391 § 1 k.p.c
102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze czysto dyskrecjonalnym.
art. 397 § 2 k.p.c
39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 34/11 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa A. M. przeciwko Polskiemu Związkowi Działkowców w W. - Okręgowemu Zarządowi w R. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego zawarte w wyroku z dnia 5 listopada 2010 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie III pkt 3 wyroku z dnia 5 listopada 2010 r.

Sąd Okręgowy nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanego, aczkolwiek w wyniku apelacji strony pozwanej zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji przez radykalne zmniejszenie kwoty zasądzonej na rzecz powoda. Sąd Okręgowy zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie szczególny stan faktyczny sprawy. W zażaleniu na to postanowienie strona pozwana wniosła o zmianę tego rozstrzygnięcia przez obciążanie powoda kosztami postępowania apelacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze czysto dyskrecjonalnym. Wprawdzie kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak tylko wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji szczególnej i wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).