Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove damage caused by the lower court's judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against a final judgment from the District Court. The plaintiff argued for the unconstitutionality of the lower court's ruling but failed to substantiate the claim with evidence of actual damage. The court ruled that the appeal was inadmissible because it did not meet the statutory requirement to demonstrate a causal link between the judgment and the alleged harm.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A cassation appeal challenging a final judgment must include a convincing argument proving that the judgment caused specific damage, supported by evidence or surrogate proof; failure to establish this causal link and the existence of damage renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 41/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 maja 2010 r., w sprawie z powództwa J. B. przeciwko Gminie S., Skarbowi Państwa - Ministrowi Spraw Wewnętrznych (poprzednio Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji), Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (poprzednio Ministrowi Infrastruktury), Wojewodzie P., Staroście S. i Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2012 r., odrzuca skargę oraz zasądza od skarżącego na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 maja 2010 r. oraz pkt 1 wyroku Sądu Rejonowego z dnia 18 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.).
Skarżący tego obowiązku nie spełnił. Wskazał jedynie, że kwota 2000 zł stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia, nie przedstawił jednak uzasadnienia odpowiadającego powyższym wymaganiom. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c.