Supreme Court dismisses appeal as case value under 150,000 PLN threshold for admissibility.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the actual value of the disputed matter did not exceed the statutory 150,000 PLN threshold required for admissibility. Although the appellant claimed a higher value in the appeal, the court determined the real value was 104,551 PLN based on voluntary settlements regarding the sale of property. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code, leaving the lower court's decision in force.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the actual value of the disputed matter does not exceed the statutory threshold, even if a higher amount was claimed in the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 50/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku J. N. i M. Ł. przy uczestnictwie T. D. o dział spadku i podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lipca 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 21 czerwca 2011 r., odrzuca skargę i oddala wniosek J. N. i M. Ł. o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie W postępowaniu kasacyjnym wartość przedmiotu zaskarżenia podlega kontroli Sądu Najwyższego z punktu widzenia dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Wprawdzie skarżąca jej nie oznaczyła, a w apelacji określiła ją na kwotę 480 481 zł, niemniej rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego nie przekracza ustawowego progu 150 000 zł przewidzianego w art. 5191 k.p.c. Od początku postępowania skarżąca stanowczo podnosiła, że wyniku sprzedaży nieruchomości położonej we wsi Ł. i otrzymania przez wnioskodawczynie części ceny stosownie do ich udziałów spadkowych, pomimo dokonanych na nią nakładów z majątku wspólnego, doszło do zaspokojenia wszelkich roszczeń J.
N. i M. Ł. z tytułu rozliczeń spadkowych, co było zgodne z przepisami prawa (art. 45 k.r.o.) i czyniło zadość zasadom słuszności i sprawiedliwości. Podzielając wywód Sądu Okręgowego w kwestii określania przedmiotu zaskarżenia w postępowaniach działowych podnieść należy, że skarżąca ani nie zakwestionowała w skardze kasacyjnej sposobu działu, tj. przyznania jej na wyłączną własność nieruchomości położonej we wsi B. , ani lokalu własnościowego nr 143 przy ul. W. nr 5 w W. i rozliczeń dotyczących tych składników majątkowych.
W tym stanie rzeczy przedmiotem zaskarżenia kasacyjnego była wartość jej interesu jaki chciała osiągnąć tym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, LEX nr 610089). Skoro podnosiła w toku sprawy, że na skutek sprzedaży nieruchomości we wsi Ł. doszło pomiędzy zainteresowanymi w do dobrowolnych rozliczeń, to w rzeczywistości wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego zamykała się kwotą 104 551 zł, tj. sumą zasądzonych spłat na rzecz wnioskodawczyń.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto w myśl zasady określonej w art. 520 § 1 k.p.c. db