Cassation appeal dismissed because disputed property value was below the statutory 150,000 PLN threshold. The court held that only the specific parcel value of 37,750 PLN counts. The appeal was inadmissible due to insufficient monetary value. The appeal was rejected because the disputed property value was below the statutory 150,000 PLN threshold. The court held that only the specific parcel value of 37,750 PLN counts. The appeal was inadmissible due to insufficient monetary value.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by two participants against a lower court's decision regarding inheritance and co-ownership termination. The appellants claimed a total value of 151,615 PLN, but the court noted they only contested the specific allocation of one parcel valued at 37,750 PLN. The court ruled the appeal inadmissible because the value of the specific interest being challenged fell below the mandatory 150,000 PLN threshold required for admissibility in such cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: In inheritance and co-ownership termination cases, a cassation appeal is admissible only if the value of the disputed interest meets the statutory minimum threshold, and this value is determined by the specific asset or claim being challenged, not the total estate value.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 581/11 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z wniosku B. M. przy uczestnictwie A. M., L. M. oraz D. M. o dział spadku i zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania: A. M. i D. M. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 kwietnia 2011 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Skarga kasacyjna uczestników postępowania A. M. i D. M. wniesiona od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 kwietnia 2011 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów.
Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o zniesienie współwłasności i dział spadku zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. W sprawach tych skarga kasacyjna przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia równa się co najmniej kwocie stu pięćdziesięciu tysięcy złotych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że w sprawach o podział majątku wspólnego oraz o dział spadku, w razie zaskarżenia postanowienia co do istoty sprawy, wartość przedmiotu zaskarżenia wyznacza z reguły wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego środek zaskarżenia dotyczy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, nie publ; z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 120/07, nie publ; z dnia 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08, nie publ; z dnia 11 sierpnia 2008 r., V CSK 136/08, nie publ; z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CSK 107/09, nie publ. oraz z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, nie publ.).
W skardze kasacyjnej uczestników postępowania wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 151 615 zł. W apelacji uczestnicy postępowania kwestionowali jednak rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jedynie w części przyznającej uczestniczce postępowania działkę nr 220/2, domagając się przyznania jej na własność. Skoro wartość tego składnika majątkowego ustalono w postępowaniu na kwotę 37 750 zł, to uznać należało, że prawidłowa wartość przedmiotu zaskarżenia, którego skarga kasacyjna dotyczy wyraża się w tej właśnie wysokości.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.