Supreme Court dismisses appeal for failure to separately state grounds and prove damages under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final judgment unlawful. The appellant failed to separately state the grounds for the appeal and provide convincing evidence of the damages caused by the lower court's decision. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A request to declare a final judgment unlawful must separately state the grounds and cite the conflicting legal provision, while also providing convincing evidence of the damages caused.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 54/11 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 stycznia 2012 r. skargi M. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 lutego 2010 r., wydanego w sprawie z powództwa M. S. - działającej w imieniu i na rzecz małoletniej I. S. przeciwko M. J. o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane, odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Pozwany wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 4245 k.p.c. określone zostały wymagania, którym powinna odpowiadać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Każde z wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. jest indywidualne i niezależne, a zatem każde powinno być wyraźnie wyodrębnione i spełnione. Do omawianych wymagań skargi zaliczają się, między innymi, przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) i wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi (sprecyzowane w art. 4244 k.p.c.) od wskazania przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne. Nie może więc budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów, odrębnie przedstawiony. Skarga pozwanego nie czyni zadość istotnemu wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., wskazano w niej jedynie przepisy prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie przytoczono natomiast podstaw skargi i ich uzasadnienia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna również zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 3 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.).
Skarżący tego obowiązku nie spełnił. Wskazał jedynie, że kwota 4800 zł stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia i stwierdził, że szkoda obejmuje równowartość zapłaconych przez pozwanego alimentów, co nie jest uprawdopodobnieniem wyrządzonej szkody. Dlatego też skarga została odrzucona (art. 4248 § 1 k.p.c.). md