Legislator Case Law & Legislation
V CZ 16/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on appeal costs, ruling applicant's financial status precludes special equity exception.

Case Number V CZ 16/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's order for her to pay procedural costs. The applicant argued for an exception based on special circumstances requiring equitable treatment under Article 102 of the Code of Civil Procedure, claiming financial hardship. The court rejected this, noting the applicant receives a monthly pension and owns property, proving she is not in a financial situation that would make the costs disproportionately burdensome.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 § 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: When parties have conflicting interests, the loser bears the winner's costs unless the applicant's financial situation is so exceptional that imposing costs causes negative consequences for them or their family, warranting a departure from the principle of liability for the process outcome.

Keywords

AI generated
procedural costs appeal costs equitable treatment financial situation conflicting interests Code of Civil Procedure special circumstances

Cited Legislation

AI generated
Art. 520 § 3 k.p.c.
Sąd wskazał, iż podstawę tego orzeczenia stanowi art. 520 § 3 k.p.c., a sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala na poniesienie przez nią kosztów postępowania.
Art. 102 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania zostało zaskarżone zażaleniem przez wnioskodawczynię, która wniosła jego zmianę poprzez zastosowanie wobec niej art. 102 k.p.c. i odstąpienie od obciążenia wnioskodawczyni kosztami postępowania apelacyjnego.
Art. 39814 k.p.c.
Z tego względu, na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 k.p.c.
z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 520 § 3 k.p.c
Sąd wskazał, iż podstawę tego orzeczenia stanowi art. 520 § 3 k.p.c., a sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala na poniesienie przez nią kosztów postępowania.
art. 102 k.p.c
Orzeczenie o kosztach postępowania zostało zaskarżone zażaleniem przez wnioskodawczynię, która wniosła jego zmianę poprzez zastosowanie wobec niej art. 102 k.p.c.
art. 3941 k.p.c
z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
I CZ 110/07
postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 i postanowienie SN z dnia 1 października 2010, I CZ 142/10, niepublikowane).
I CZ 142/10
Supreme Court dismisses appeal on costs but exempts appellant from appeal costs due to financial hardship.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 16/11 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Bogumiła Ustjanicz SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku A. B. przy uczestnictwie Gminy S. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 kwietnia 2011 r., zażalenia wnioskodawczyni na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 11 stycznia 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r.

Sąd Okręgowy w Ś., zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania kwotę 600 złotych tytułem postępowania apelacyjnego. Sąd wskazał, iż podstawę tego orzeczenia stanowi art. 520 § 3 k.p.c., a sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala na poniesienie przez nią kosztów postępowania. Orzeczenie o kosztach postępowania zostało zaskarżone zażaleniem przez wnioskodawczynię, która wniosła jego zmianę poprzez zastosowanie wobec niej art. 102 k.p.c. i odstąpienie od obciążenia wnioskodawczyni kosztami postępowania apelacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Stosownie do treści art. 520 § 3 zd. 1 k.p.c., jeżeli interesy uczestników są sprzeczne, sąd może włożyć na uczestnika, którego wnioski zostały oddalone lub odrzucone, obowiązek zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika. W sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie interesy stron postępowania są sporne, a tym samym w sprawie znajdował zastosowanie powołany wyżej przepis. Sąd Okręgowy w Ś. kierując się brzmieniem art. 520 § 3 zd. 1 zasądził od wnioskodawczyni koszty postępowania na rzecz jej przeciwnika.

Wnioskodawczyni natomiast uważa, że należało zastosować art. 102 k.p.c., gdyż zachodzi szczególna sytuacja, przemawiająca za zastosowaniem przez sąd zasady słuszności przy orzekaniu o kosztach, w miejsce zasady, którą stanowi odpowiedzialność za wynik procesu. Zastosowanie art. 102 k.p.c. może mieć miejsce w sytuacjach wyjątkowych, a przede wszystkim wówczas, gdy ustalona przez sąd sytuacja majątkowa strony pozwala na stwierdzenie, iż obciążenie jej kosztami postępowania skutkować będzie ujemnymi konsekwencjami dla niej samej lub jej rodziny, co odpowiada zasadzie słuszności.

W judykaturze przyjęto, że zmiana orzeczenia o kosztach 3 przez sąd odwoławczy powinna mieć charakter wyjątkowy i dotyczyć sytuacji oczywistego naruszenia wskazań do zastosowania art. 102 k.p.c. (zob. np. postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 i postanowienie SN z dnia 1 października 2010, I CZ 142/10, niepublikowane). Na tle motywów zaskarżonego postanowienia oraz uzasadnienia zawartego w zażaleniu, brak jest podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi sytuacja wyjątkowa, uzasadniająca zastosowanie art. 102 k.p.c. Wnioskodawczyni, jak wynika z ustaleń dokonanych w toku postępowania, uzyskuje stały miesięczny dochód w postaci renty w kwocie 1219,29 zł, a także jest właścicielką zabudowanej nieruchomości.

Nie znajduje się zatem w sytuacji majątkowej, która nie pozwala na poniesienie przez nią kosztów postępowania w wysokości określonej w zaskarżonym postanowieniu. Z tego względu, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.