Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CZ 142/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs but exempts appellant from appeal costs due to financial hardship.

Case Number I CZ 142/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the partial award of appeal costs but exempted the appellant from bearing any costs for the appeal proceedings. The lower court had applied Article 102 of the Code of Civil Procedure due to the appellant's difficult material situation, while the opposing parties contended the appeal was fully inadmissible. The court ruled that while cost discretion is reviewable, changes to cost awards are exceptional, yet it found the appellant's financial hardship justified a full exemption from appeal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The court's discretionary power to exempt parties from costs under Article 102 of the Code of Civil Procedure, when exercised based on material hardship, constitutes a valid exercise of authority that does not require extraordinary intervention by a higher court to be overturned.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure costs of proceedings material hardship discretionary power appeal costs financial situation exceptional circumstances

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 k.p.c.
Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną powoda.
Art. 391 § 1 k.p.c.
102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym.
Art. 385 w zw. z Art. 394 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw.
Art. 398 § 1 k.p.c.
3941 § 3, art. 39821 i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).
art. 102 k.p.c
Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną powoda.
art. 391 § 1 k.p.c
102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym.
art. 397 § 2 k.p.c
39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 142/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Jan Kremer w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi miasta W. i J. S. i A. S. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w przedmiocie kosztów procesu zawarte w wyroku z dnia 9 marca 2010 r., I ACa (…), w punkcie 2 oddala zażalenie; nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 9 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanych jedynie w połowie ich wysokości, aczkolwiek apelację jego oddalił w całości. Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną powoda. W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o zmianę tego rozstrzygnięcia przez nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego w jakimkolwiek zakresie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 2 Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym. Wprawdzie kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy uznał natomiast za zasługujący na uwzględnienie wniosek powoda o odpowiednie zastosowane art. 102 k.p.c. w odniesieniu do niniejszego postępowania zażaleniowego, dlatego też nie obciążył go kosztami tego postępowania.