Legislator Case Law & Legislation
II CNP 12/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements to prove damage caused by the contested judgment.

Case Number II CNP 12/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by T. L., A. N., and a minor regarding the final judgment of the District Court. The plaintiffs failed to meet the statutory requirement to provide convincing evidence or surrogates proving that actual damage occurred due to the contested ruling. The court ruled that an appeal for non-compliance with the law serves only as a basis for claiming state compensation, not as a remedy to prevent potential future harm.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-compliance with the law requires the appellant to convincingly demonstrate that actual damage has already occurred as a result of the contested judgment, as this proceeding is not intended to prevent potential future harm but to establish a basis for state compensation.

Keywords

AI generated
appeal for non-compliance proof of damage state compensation causal link final judgment statutory requirements burden of proof

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tego względu, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tego względu, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 12/10 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2010 r. skargi T. L., A. N. i małoletniego N. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa M. L. i C. Ż. przeciwko T. L., A. N. i małoletniemu N. N. o opróżnienie lokalu mieszkalnego i zapłatę, odrzuca skargę. Uzasadnienie W związku ze skargą A. N., T. L. i małoletniego N. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 16 kwietnia 2009 r. należy zważyć, co następuje. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest 2 możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, przewidziana w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m.in. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul.SN 2006, nr 6, s. 8, postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06 niepubl.).

Tak rozumianego obowiązku skarżący nie spełnili. W szczególności nie podjęli próby choćby uprawdopodobnienia, że wskazywana szkoda już wystąpiła. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z 27 października 2005 r. (V CNP 28/05, niepubl.), skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie służy zapobieganiu wyrządzenia szkody, mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia sądowego, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia stanowi podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody wyrządzonej orzeczeniem sądowym.

Z tego względu, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).