Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory time limits for filing a protest against a court order.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's protest against the appellate court's decision rejecting the request for retrial. The appellant's counsel failed to file the required protest within the strict seven-day period mandated by law, despite the appointment of a court-appointed lawyer occurring after the deadline had passed. The court ruled that the filing of a request to appoint counsel does not interrupt or extend the statutory time limit for filing a protest, and since no separate request for time extension was submitted, the protest was untimely and inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: The filing of a request to appoint a court-appointed lawyer does not interrupt or extend the statutory time limit for filing a protest; such appointment after the deadline may only justify restoring the time limit if a separate request for time extension is filed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 3/10 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi S. Ż. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…) w sprawie z powództwa S. Ż. przeciwko Skarbowi Państwa - Urzędowi Skarbowemu w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2010 r., zażalenia S. Ż. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…), 1. oddala zażalenie;
2. nie obciąża S. Ż. kosztami postępowania zażaleniowego;
3. oddala wniosek adwokata R. T. o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 października 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 1 września 2009 r., odrzucające skargę powoda o wznowienie postępowania (w sprawie I C (…)/08 i w sprawie I ACa (…)/09). Wnoszący zażalenie pełnomocnik powoda (ustanowiony z urzędu) nie dochował bowiem wymaganego, tygodniowego terminu do wniesienia takiego zażalenia (art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 394 § 2 k.p.c.).
Wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wspomnianego zażalenia został zwrócony zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 130 § 5 k.p.c. W zażaleniu na postanowienie z dnia 22 października 2009 r. pełnomocnik powoda wnosił o jego uchylenie. Wyjaśniając okoliczności złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 1 września 2009 r., skarżący stwierdził, że w dniu 9 października 2009 r. doręczono pełnomocnikowi powoda pismo ORA, wyznaczającej powodowi adwokata z urzędu, przy czym pełnomocnik ten w dniu 16 października 2009 r., czyli w terminie określonym w art. 394 § 2 k.p.c. od ustanowienia go takim pełnomocnikiem, złożył wspomniane zażalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek powoda o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1 września 2009 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania został zwrócony zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 130 § 5 k.p.c. (art. 45 i 53 akt sprawy). Wspomniane postanowienie zostało doręczone powodowi dnia 18 września 2009 r. i od tego dnia zaczął biec termin siedmiodniowy przewidziany w art. 394 § 2 k.p.c. Postanowieniem z dnia 21 września 2009 r. ustanowiono dla powoda pełnomocnika z urzędu, którego miała wskazać Okręgowa Rada Adwokacka w W.
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 1 września 2009 r. w dniu 16 października 2009 r. Jak wspomniano, termin do wniesienia tego zażalenia należało określać zgodnie z art. 394 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i biegł on od dnia doręczenia postanowienia powodowi (tj. od dnia 18 września 2009 r.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowane jest trafne stanowisko, zgodnie z którym bieg terminu do wniesienia zażalenia nie ulega przerwaniu ani przedłużeniu ze względu na złożenie przez stronę wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a ustanowienie takiego pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia zażalenia może 3 stanowić jedynie okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu (tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 53/01, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2007 r., I PZ 1/07, OSNP 2008, nr 13/14, poz. 195; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2008 r., I CZ 137/07, niepubl.; ostatnio – zob. np. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2009 r.
III CZP 117/08, OSNC 2009, z. 7-8, poz. 91). Jeżeli zatem ustanowiony z urzędu pełnomocnik zamierzał wnieść zażalenie na postanowienie odrzucającego skargę o wznowienie postępowania po upływie terminu przewidzianego w art. 394 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., to wraz z takim zażaleniem powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego (art. 168 k.p.c.). Wniosek taki nie został jednak złożony (por. treść zażalenia z dnia 14 października 2009 r.). W takiej sytuacji Sąd Apelacyjny miał uzasadnione podstawy do odrzucenia zażalenia na postanowienia tego Sądu z dnia 1 września 2009 r. z racji niezachowania terminu przewidzianego w art. 394 § 2 k.p.c. Dlatego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).