Supreme Court dismissed appeal against final judgment on asset division due to lack of exceptional circumstances under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging a final ruling on the partial division of joint assets. The appellant argued the lower court's decision violated legal principles but failed to prove an exceptional circumstance under Article 4241 § 2 of the Civil Procedure Code. The court held that without evidence of severe illness, mental incapacity, or other statutory exceptions preventing appeal, the complaint was inadmissible and must be dismissed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A complaint against a final judgment is admissible only if an exceptional circumstance exists, such as severe illness or mental incapacity preventing the filing of an appeal; otherwise, the complaint is rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 76/09 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku A. C. przy uczestnictwie D. C. o częściowy podział majątku dorobkowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2010 r., na skutek skargi uczestnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt I Ns (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie Uczestnik zaskarżył w całości skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 29 listopada 2007 r. wydane w sprawie o częściowy podział majątku dorobkowego.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez sąd pierwszej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. Pojęcie „wypadek wyjątkowy” odnosi się do przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia oraz powodów, dla których strona nie skorzystała z możliwości jego zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 listopada 2006 r., II CNP 85/06, niepubl.).
Do „wyjątkowych wypadków” można zaliczyć 2 ciężką chorobę strony uniemożliwiającą wniesienie środka odwoławczego, stan psychiczny strony uniemożliwiający podjęcie rozsądnej decyzji co do zaskarżenia niekorzystnego rozstrzygnięcia sądu I instancji, katastrofę, klęskę żywiołową, błędne poinformowanie przez pracownika sądu o sposobie i terminie zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 lutego 2006 r. III CNP 4/06, OSNC, nr 6, poz. 113). Skarżący nie wykazał, że w sprawie zaistniał „wyjątkowy wypadek”.
Jeżeli zmiana zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych była lub jest możliwa albo jeśli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga podlega odrzuceniu (art. 4248 § 2 k.p.c.). Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę.