Supreme Court dismisses appeal regarding deprivation of joint property management as appeal barred by statute.

Sygn. akt III CZ 25/09 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Jan Katner SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku J. B. przy uczestnictwie J. B. o pozbawienie samodzielnego zarządu majątkiem wspólnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2009 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt […] oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 4.03.2009 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 28.10.2008 r. uznając ją za niedopuszczalną.

Uzasadniając swoje stanowisko Sąd Okręgowy wskazał, że przedmiotem postępowania w sprawie jest żądanie wnioskodawczyni pozbawienia uczestnika postępowania samodzielnego zarządu majątkiem wspólnym. W czasie rozpoznania sprawy strony były małżeństwem, pozostającym w faktycznej separacji, przy czym toczyły się postępowania o rozwód oraz ustanowienie rozdzielności majątkowej. Zgodnie z art. 5191 § 3 pkt 2 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zarządu związanego ze współwłasnością lub użytkowaniem.

W postanowieniu z dnia 29.01.2002 r. I CKN 1260/00 (OSNC 2002, nr 12, poz. 152) Sąd Najwyższy przyjął, że w rozumieniu art. 5191 k.p.c. sprawą obejmującą zarząd związanego ze współwłasnością jest także sprawa obejmująca zarząd małżeńskim majątkiem wspólnym. Taki zaś jest przedmiot postępowania w niniejszej sprawie, i co skutkuje niedopuszczalnością skargi kasacyjnej. Wnioskodawczyni zaskarżyła to postanowienie zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 5191 § 1 i 2 k.p.c. wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Już na tle art. 5191 § 2 pkt 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą z dnia 24.05.2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 48, poz. 554), który stanowił, że kasacja nie przysługuje w sprawach dotyczących „zarządu związanego ze współwłasnością i użytkowaniem”, Sąd Najwyższy przyjął, że w sprawach o udzielenie zezwolenia na dokonanie przez jednego z małżonków czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem wspólnym, kasacja nie przysługuje (por. postanowienie SN z dnia 29.01.2002 I CKN 1260/00 – OSNC 2002, nr 12, poz. 152 oraz postanowienie z dnia 5.12.2001 r.

I CKN 778/00, niepubl.). Obecne sformułowanie art. 5191 § 4 pkt 2 k.p.c., który ma w sprawie 3 zastosowanie, zawiera identyczne sformułowanie. Zgodnie z tym przepisem, skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących „zarządu związanego ze współwłasnością lub użytkowaniem”. Aktualność więc powołanych orzeczeń Sądu Najwyższego na gruncie art. 5191 § 4 pkt 2 k.p.c., nie wzbudza zastrzeżeń, a wyrażony tam pogląd skład orzekający w niniejszej sprawie – podziela. Należy przy tym zwrócić uwagę, że wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, majątek objęty wspólnością ustawową małżeńską jest współwłasnością łączną, a więc jednym z dwóch rodzajów współwłasności, o których stanowi art. 196 k.c. Podstawą materialnoprawną wniosku o pozbawienie jednego z małżonków samodzielnego zarządu majątkiem wspólnym jest art. 40 k.r.o.

Zarówno więc wniosek o zezwolenie na dokonanie przez jednego z małżonków czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, jak też wniosek o pozbawienie jednego z małżonków samodzielnego zarządu majątkiem wspólnym są niewątpliwie sprawami dotyczącymi zarządu związanego ze współwłasnością, w tym przypadku ze współwłasnością łączną. Godzi się zauważyć, że sformułowanie zamieszczone art. 5191 § 4 pkt 2 „sprawy dotyczące zarządu związanego ze współwłasnością” obejmuje niewątpliwie zarząd dotyczący współwłasności ułamkowej, jak i łącznej.

Odmienna wykładnia tego przepisu pozostawałaby w sprzeczności z jego treścią. Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. md