Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements regarding legal basis and damage proof.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for violation of the law against a final appellate decision. The appellant failed to cite the specific legal provision allegedly violated and did not sufficiently prove the damage caused by the contested ruling. Consequently, the court rejected the appeal as it did not meet the mandatory formal and substantive requirements of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for violation of the law must explicitly cite the specific legal provision violated and provide convincing evidence of the damage caused; failure to meet these requirements results in dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 29/09 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 sierpnia 2008 r., w sprawie z powództwa E. POLSKA Spółki z o.o. z siedzibą w W. przeciwko P. Spółce z o.o. z siedzibą w G. i M. S. o zakazanie i nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2009 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2008 r.
Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanych M. S. oraz P. Sp. z o.o. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 15 kwietnia 2008 r., którym Sąd oddalił wniosek pozwanych o uchylenie zabezpieczenia udzielonego powodowi postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 maja 2005 r. zmienionego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lipca 2006 r. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia pozwani zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 378 § 1 k.p.c. Wskazali, że przez wydanie zaskarżonego orzeczenia została im wyrządzona szkoda oraz że jego wzruszenie w drodze innych środków nie było i nie jest możliwe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Badana skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art.4245 § 1 pkt 3 k.p.c., brak jest bowiem wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Nie sanuje tego braku wskazanie podstawy, na której skarga została oparta, bowiem wymagania skargi zawarte w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje. Ponadto skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4345 § 1 pkt 4 k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie 3 orzeczenia, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).
Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, przewidziana w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m.in. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul. SN 2006, nr 6, s. 8, postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06 niepubl.).
Skarżący tego obowiązku nie spełnili. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. jz